ميان همهء اشعار ديوان حضرت امير عليه السّلام اين شعر را مسلّما از او مىدانم :
يا شاهد اللّه علىّ فاشهد * انّى على دين النبى محمد صلّى اللّه عليه و إله « 1 »
اى شاهد خدا ( فرشتگان ) بر من شهادت ده كه من مسلمان و بر دين محمد هستم .
برخى نيز برآنند كه عبارت « ميثاق فطرته » يعنى : تكامل انسان ، تنها با توحيد امكان مىپذيرد نه اينكه توحيد يك امر فطرى باشد . امّا خودتان قضاوت كنيد ! آيا « پيمان فطرت » معناى ياد شده را دربر دارد ؟ آرى ! هستند برخى نويسندگان معاصر كه به « فطرت توحيد » با ديدهء انكار مىنگرند و حتّى از نظر تاريخى ، شرك را بر توحيد مقدّم مىشمارند و معتقدند كه « توحيد » در مراحل تكاملى عقيدهء به خدا به وجود آمده است .
امّا ما از بحث نظرى دراينباره خوددارى و شما را نيز از چنين بحثهايى به دور مىداريم و به وجدان ارجاع مىدهيم . آيا در محضر وجدان خويش ، خويشتن را به جايى وابسته مىبينيد يا نه ؟ آيا هيچ شده است كه در بحبوحه مشكلات زندگى و در حالت يأس يا هر كسى بگوييد : اى خدا !
بسيار مىبينيم كه حتّى مدعيان ماترياليسم نيز در اين مواقع خدا را به يارى مىخوانند .
قرآن كريم مىفرمايد :
« فاذا ركبوا فى الفلك دعوا اللّه مخلصين له الدّين فلمّا نجّاهم الى
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 2 ص 278 .