« فطرت » در كلام علوى
على عليه السّلام دربارهء احساس فطرى توحيد مىفرمايد :
« إنّ أفضل ما توسّل به المتوسّلون إلى اللّه سبحانه و تعالى الإيمان به و برسوله ، و الجهاد فى سبيله ، فإنّه ذروة الإسلام و كلمة الإخلاص فإنّها الفطرة ؛ بىشك برترين چيزى كه رهجويان به خدا بدان دست يازند ، ايمان به خدا و پيامبرش و جهاد در راه اوست كه بلندترين چكاد اسلام است و ديگر كلمه اخلاص و اقرار راستين به يكتاپرستى است كه نهاد آدمى بدان گواهى دهد » « 1 » .
يا آنكه در جاى ديگر مىفرمايد :
« أما إنّه سيظهر عليكم بعدى رجل رحب البعلوم ، مند حق البطن ، يأكل ما يجد ، و يطلب ما لا يجد ، فاقتلوه ، و لن تقتلوه . ألا و إنّه سيأمركم بسبّى و البراءة منّى فأمّا السّبّ فسبّونى ، فإنّه لى زكات و لكم نجاة . و أمّا البراءة فلا تتبّرؤا منّى ، فإنّى ولدت على الفطرة ، و سبقت إلى الإيمان و الهجرة ؛ آگاه باشيد كه به زودى پس از من فردى شكمباره و پرخواره بر شما حكم راند كه آنچه يابد خورد و آنچه نيابد خواهد . پس او را بكشيد كه هرگز نخواهيد كشت . به هوش باشيد كه او شما را فرمان دهد تا دشنامم دهيد و از من بيزارى جوييد . اما دشنام را مجازيد كه علاقان دانند ساحت قدسم مبرّاست و شمايان را نجات است و امّا بيزارى هرگز كه بر فطرت اسلام زاده شدم و در ايمان و هجرت پيشتاز بودهام » « 2 » .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 109 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبه 56 .