« ويليام جميز » مىگويد : « هر قدر انگيزه و محرك اميال ما از عالم طبيعت سرچشمه گرفته ، غالب ميلها و آرزوهاى ما از عالم ماوراى طبيعت است . . . » « 1 » .
« لاون ميكس » مىنويسد : « ما هنگامى كه در كتب آسمانى مىخوانيم خدا انسان و جانواران و گياهان را آفريده و با ميل و رضا آن را باور مىكنيم ، علّتش اين است كه ما آن را با طبيعت هماهنگ مىيابيم » « 2 » . گويا مىخواهد بگويد اعتقاد به خدا با طبيعت ما ( فطرت ) هماهنگ است و همهء ميلها و احساسها بر ميل و احساس غيبى استوار است .
« پاسكال » فرانسوى مىگويد : « به وجود خداوند دل گواهى مىدهد نهچ عقل » « 3 » .
« الكسيس كارل » فرانسوى مىگويد : « گفتهاند در عمق وجدان شعلهاى فروزان است كه انسان خود را در آن ، چنانكه هست مىبيند ، از خودخواهىاش ، حرصش ، گمراهىاش ، از غرور و نخوتش پرده برمىدارد ، براى انجام تكاليف اخلاقى رام مىشود ، براى كسب خضوع فكرى اقدام مىكند ، در همين هنگام ، سلطنت پرجلال آمرزش ، در برابر او پديدار مىگردد » « 4 » .
« ويليام جميز » آمريكايى مىگويد : « من به خوبى مىپذيرم كه
هامش
( 1 ) . دين و روان ، ويليام جميز ، ص 200 .
( 2 ) . اثبات وجود خدا ، ص 12 .
( 3 ) . سير حكمت در اروپا ، محمد على فروغى ، ج 2 ، ص 14 .
( 4 ) . نيايش ، دكتر الكسيس كارل ، ترجمه دكتر على شريعتى ، ص 61 .