عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 50 ) فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ( 51 )
أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 52 )
/ 495
شفاعت سراسر از آن خداست
رهنمودهايى از آيات :
نشانههاى خدا در هستى كه در اين درس بدانها اشاره مىشود تنها براى انسان دليل وجود خدا نيست ، بلكه همچنين راهى است براى شناخت او با شناختى و الا و شايسته . و بر انسان است كه به درجهاى از ايمان اكتفاء نكند بلكه مسير تكاملى آن را دنبال كند تا به مرحلهء عرفان و شناخت برسد ، و عرفان را نيز درجههايى هست ، پس هر چه يك تن در نشانههاى خدا در آفاق و در خود بينديشد ، و به تحوّلها و دگرگونيهايى كه پيش او روى مىدهد نيك بنگرد ، يقين و شناخت او افزون مىشود تا بدان حدّ مىرسد كه مىگويد :
« اگر پردهها را بردارند يقين من افزونتر نخواهد شد » . « 48 » چنان كه سرور عارفان و خداشناسان امام على ( ع ) اين سخن را گفته است .
/ 496
شرح آيات :
[ 42 ] آيهء نخست ميان خواب و بيدارى ، و ميان مرگ و زندگى نزد انسان
هامش
( 48 ) - غرر الحكم ، ص 603 .