مىكند :
/ 489 «
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُضِلٍّ
- هر كس را كه خدا راهنمايى كند ، گمراه كنندهاى نيست . » يعنى نيرويى كه قادر به گمراه ساختن مردى باشد كه خدا ارادهء هدايت او را كرده است وجود ندارد .
در حديث از ابى عبد اللَّه ( ع ) براى ثابت بن سعيد آمده است :
« اى ثابت ! با مردم چه كار داريد ؟ دست از مردم بداريد ، و كسى را به امر ( مذهب ) خود دعوت نكنيد . به خدا سوگند كه اگر اهل آسمانها و زمين گرد آيند كه بندهاى را هدايت كنند كه خدا گمراهى او را اراده كرده است ، بر هدايتش توانايى ندارند ، و اگر اهل آسمانها و زمين گرد آيند تا بندهاى را گمراه سازند كه خدا هدايت او را اراده كرده ، نمىتوانند او را گمراه كنند . از مردم دست بداريد و بس كنيد ، و كسى نگويد : عمويم ، برادرم ، پسر عمويم و همسايهام ، زيرا خدا هر گاه براى بندهاى خير بخواهد روح او را پاكيزه مىسازد كه هر معروف و كار نيكى را كه بشنود بشناسد و هر منكر را زشت و ناروا شمارد ، سپس در دل او كلمهاى مىافكند كه كارش بدان فراهم مىآيد و به سامان مىرسد » . « 46 » اين حديث را گفتهء خداى تعالى تفسير مىكند كه : «
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً
- شايد اگر به اين سخن ايمان نياورند خويشتن را به خاطرشان ( يا به دنبالشان ) از اندوه هلاك سازى » . « 47 » «
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انْتِقامٍ
- آيا خدا پيروزمند و انتقام گيرنده نيست ؟ » به يقين خدا « عزيز پيروزمند مسلّط » است ، و از پيروزمندى او انتقامش از كافران است ، و از مظاهر انتقامش گمراه ساختن مخالفان لجوج است ، هم چنان كه از مظاهر عزّتش هدايت نيكوكاران است .
هامش
( 46 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 490 .
( 47 ) - الكهف / 6 .