يَدَيْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ ( 31 ) ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ( 32 )
معناى واژهها
27 [ جدد بيض و حمر ] : مفردش جدة ، و مراد از آن راهها و جادّههاست .
[ و غرابيب سود ] : غربيب سياهى بسيار باشد . و غراب ( زاغ سياه ) را به سبب سياهى بسيارش غراب خواندهاند .
/ 48
هر آينه از ميان بندگان خدا تنها دانشمندان از او مىترسند
رهنمودهايى از آيات :
فرستادن پيامبران ، و تكذيب كافران نسبت به ايشان ، و فرود آمدن عذاب بر كافران به سبب اين تكذيب از سنّتهاى خداوند در خصوص آفريدگان است ، و با وجود اين كه اين سنّتها بمانند ديگر قوانين و سنّتها و نظامها روشن نيست امّا از لحاظ تكرار خود بر همان سبك و سياق تفاوتى ندارد . برخى از سنّتها روزانه روى مىدهد و پارهاى از آنها مثلا قرنى يك بار صورت مىپذيرد و بعضى هنگام بروز حوادثى معيّن واقع مىشود .