ريشه كن مىكند . آيا از تاريخ خود عبرت نمىگيرند ، و شدّت عذاب خدا را نسبت به روش تكذيبى كه در پيش گرفتهاند نمىدانند ؟
[ 27 ] از بارزترين چيزهايى كه خرد آدمى را برمىانگيزد ، و او را بر آن مىدارد كه به ژرفاى حقايق فرو رود ، تفاوتها و جريانهايى است كه در طبيعت بروز مىكند و آگاهى ما را نسبت به تدبير خداوند ، و قرار داشتن او بر عرش قدرت مىافزايد ، زيرا ادارهء امور گوناگون كه هر يك از آنها به انجام وظيفهاى معيّن مىپردازند و هماهنگى ميان آنها و ديگر امور ، بزرگترين گواه خبرگى و قدرتمندى است .
به نظر مىرسد سياق آيات در اين جا ما را بدين جريانها و تفاوتها يادآور مىشود و سپس بيان مىكند كه كسانى كه از پروردگار خود بيم و پروا دارند همان عالماناند .
«
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
- آيا نديدهاى كه خدا از آسمان باران فرستاد ؟ » / 51 آب باران يكى است امّا خداوند به وسيلهء آن ميوههايى گوناگون و رنگارنگ مىروياند .
«
فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَراتٍ مُخْتَلِفاً أَلْوانُها
- و بدان ميوههاى گوناگون رويانيديم ؟ » « ألوان » يعنى رنگها جانب ظاهر و آشكار اختلاف و تنوّع هستند ، ولى جوانب ديگر را نيز نشان مىدهند و منعكس مىسازند كه عبارت است از : اختلاف در مزه ، و شكل و فايده ، و ميل مردم بدانها .
كشتزارها و دشتها را رها مىكنيم و به كوهها مىپردازيم كه خداوند دربارهء آنها مىگويد .
«
وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ بِيضٌ
- و از كوهها راهها پديد آورديم ، سفيد . » جدّد از جادّه و همان راه يا طريق است .
«
وَ حُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها وَ غَرابِيبُ سُودٌ
- و سرخ و رنگارنگ و به غايت