نسبت به پيامبران خويش است .
«
وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ
- اگر تو را تكذيب مىكنند ، كسانى هم كه پيش از اينان بودهاند پيامبرانشان را كه با شواهد و دلايل روشنگر به ميانشان آمده بودند ، تكذيب كردهاند . » و بيّنات همان شواهد و حجتهايى است كه از شدّت وضوح و روشنى شكّى در آنها نيست .
«
وَ بِالزُّبُرِ
- و با كتابهاى زبور . » كه همان كتابهايى است كه بر پيامبران فرستاده شده و محتوى بر محتوى بر مجموعه معارف الهى ، هدايت و دلايل آشكار و روشنگريهاست .
/ 50 «
وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ
- و كتاب روشنى بخش . » يعنى بصيرتها و بينشهاى روشن . و شايد فرق آن با « زبر - زبورها » اين باشد كه « كتاب المنير » به خصوص بيّنات محكمات كتابهاى ( آسمانى ) است ، در حالى كه « زبر » همان متشابهات و مجملات است .
با آن كه پيامبران با اين رسالتها و پيام گزاريهاى سه گانه آمدهاند ، امتها ايشان را تكذيب كرده و دروغگو شمردهاند .
بنا بر اين اى مبلّغان رسالتهاى خداوند ! از تكذيب مردم پروا نكنيد ، زيرا تكذيب آنها عادتى است كه پيش از آن كه شما رسالت خود را بياوريد نيز جريان داشته ، و بايد بدانيد كه آنچه بر شما مىگذرد اين است كه قوم شما همان گونه كه رسولان پيشين را تكذيب كردهاند شما را نيز تكذيب كنند ، اما خداوند خواه و ناخواه اين رسالت را بر آنها آشكار و مسلّط خواهد كرد .
[ 26 ] «
ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
- سپس آنهايى را كه كفر مىورزيدند فرو گرفتم . عقوبت من چگونه بود ؟ » و اين نيز سنّتى است .
عقوبت خدا نسبت به آنها : يعنى عذابى سخت كه آنها را بدان عذاب