2 - تعبير قرآنى كه آنان را نخست به « المصطفين - برگزيدگان » و سپس به « الأخيار - نيكان » توصيف كرده در حالى كه در ستودن اين گروه به كلمهء « الأخيار - نيكان » اكتفاء كرده است .
[ 49 ] قرآن در پايان درسى كه اين داستانها را به پايان مىبرد بر هدف و اهميّت آن براى كسى كه در پى تقواست تأكيد مىكند كه :
«
هذا ذِكْرٌ
- اين قرآن ذكرى است . » / 383 كه شامل بر پندى است ، تا مؤمنان وقتى به پيامبران خدا تأسّى مىكنند از آن بهرهمند شوند و بر اثر آن به كاميابى و رستگارى برسند .
«
وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ
- و پرهيزگاران را بازگشتى نيكوست . » مآب ( در لغت ) به معنى جايى است كه انسان در آن مستقر مىشود و هم چنان كه از آن بيرون آمده بدان جا باز مىگردد . و در اين جا مآب به معنى سرانجام و پايان است . و در اين آيه به مؤمنان اطمينان داده مىشود كه امور به مصلحت ايشان خواهد بود هر چند به ظاهر بر عكس اين بنمايد .
[ 50 ] خدا اين سرانجام را بيان مىكند و مىگويد :
«
جَنَّاتِ عَدْنٍ
- بهشتهاى جاويدان . » كه بهترين بهشتها است و جاودانگى دارد ، و سرانجام پرهيزگاران به سوى بهشتهاى خدا در آخرت است .
«
مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ
- كه در آن به رويشان گشوده است . » به هنگامى كه رو به سوى آنها مىآورند ، و آنچه درهاى بهشت را باز مىكند همان ايمان و دعا و كردار نيك است ، پس آن درها تنها براى پرهيزگاران و مؤمنان باز است نه براى ديگران كه كردارهاى نيك نكردهاند .
[ 51 ] «
مُتَّكِئِينَ فِيها
- در آن جا تكيه زدهاند . » بر تختها ، و اين دلالت بر ميزان اطمينان و آرامشى دارد كه در آن جا مىيابند ( كه بر تختها آرميدهاند ) .
«
يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ
- و هر گونه ميوه و نوشيدنى كه