وى بودند برايتان نيكو مقتدايى بودند » ، « 55 » سپس آيات ادامه مىيابد تا آن جا كه خداى تعالى گويد : «
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
- آنها ، نيكو مقتدايى هستند براى شما ، براى كسانى كه به خدا و روز قيامت اميد دارند . و هر كه رويگردان شود ، خدا بىنياز و ستودنى است » . « 56 » عوامل ديگر در سرشتن شخصيّت ايشان مداخلهاى ندارد ، / 382 بلكه تنها ذكر و ياد آخرت است كه در ايشان به نحوى ناب تأثير مىگذارد ، پس وقتى به خداى تعالى ايمان آوردند و مسئوليتهاى مكتبى خود را بر عهده گرفتند از خلال آن به دنبال آرزوها و طمعهاى دنيوى نمىروند ، و اگر عوامل ديگر در ساختن شخصيّت ايشان مؤثر مىبود به چنين مرتبهاى از اخلاص و پاكدلى نمىرسيدند .
[ 47 ] «
وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ
- آنها در نزد ما برگزيدگان و نيكانند . » يعنى خدا آنها را برگزيده و از بهترين و پاكدلترين بندگان اويند ، زيرا اخلاص و پاكدلى نيز خود درجاتى دارد .
[ 48 ] قرآن نام دستهاى ديگر از پيامبران را نيز جاويد مىسازد و ما را به ياد كرد ايشان فرا مىخواند .
«
وَ اذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ
- و اسماعيل و اليسع و ذو الكفل را ياد كن كه همه از نيكانند . » سبب پيوند دادن اين سه تن به يكديگر و آن گروه به يكديگر در آيات پيشين ، همان تفاوت مقام و رتبهء اين دو دسته نزد خداست ، و براى اين است كه گروه اوّل به دو دليل برترند :
1 - پيوستگى ابراهيم ( ع ) به گروه نخستين كه برترى او به دليل آن كه وى از پيامبران اولى العزم است پيداست .
هامش
( 55 ، 56 ) - الممتحنة / 4 - 6 .