تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 363

بود ، خدا تمام خانواده‌اش را كه از دست داده بود ، خواه فرزندان يا نزديكان ، همه را به دو بازگردانيد . « وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ - و خانواده‌اش را و همراهشان همچندشان را به دو عطا كرديم . » يعنى دو چندان شدند ، پس اگر بيست تن بودند چهل تن شدند . اين آيه را بر چند تفسير حمل كرده‌اند : يكم : خانوادهء او مردند و خدا آنان را زنده كرد و همچندشان برايشان افزود . دوم : خدا به جاى خانوادهء او كه مرده بودند به دو پسران و دخترانى ديگر عوض داد . سوّم : هنگامى كه به بيمارى دچار شد ، خانواده‌اش از او جدا شدند ، پس خدا آنان را گرد آورد و دلهايشان را بر او معطوف و مهربان ساخت . / 373 ولى روايات بيشتر بر نظر اوّل تأكيد دارند ، از جمله گفتهء امام صادق ( ع ) در تفسير اين آيه است كه : « پس افراد خانوادهء او را كه پيش از آن بلا مرده بودند به دو بازگردانيد ، و افرادى را كه پس از آن بلا كه بديشان رسيد مرده بودند بازگردانيد ، همه را خداى تعالى زنده كرد و با او زيستند » . « 48 » پس از اين بيان خدا برداشتن آن بلا را از پيامبر خود توصيف مىكند كه دو فايده دارد : نخستين فايده به خود ايّوب مىرسد كه خدا آن را رحمت خوانده و گفته است : « رَحْمَةً مِنَّا - و اين خود رحمتى از ما بود . » براى ايّوب ، و اين رحمت در بهبود او از بيمارى و بازگرداندن آنچه وى از دست داده بود نمودار مىشود .