استوسع : از « وسعت » ، گشاد شد .
وهنه : در بعضى نسخهها « وهيه » آمده لباسى كه پوسيده و پاره شده باشد .
استهز : استوسع .
فتق : شكاف .
أَكْدَت الآمال : خيرش ، تمام و منقطع شده .
إكداءآمال
كنايه از ، بين رفتن امير است .
بائقة : شر و بلا .
افنيتكم : جمع « فنا » ، اطراف منزل از بيرون و يا عرصهء وسيع رو به روى منزلهاى شما .
هُتافاً : آواز بلند .
صراخاً : صداى بلند .
تِلاوة : قرائت .
ألحاناً : جمع « لحن » ، با طرب و ترجيع خواندن و نيكوكردن قرائت و يا شعر و غنا « 1 » به قرينهء مقابله يعنى با صداى خوب خواندن .
إيهاً : اسم فعل به معناى امر ، به كسى كه ادامهء گفتار و يا عملى را از كسى ديگر بخواهد « إيِه » گفته مىشود . ابن سكّيت گويد : اگر لفظ « إيه » را به ( كلمهء بعد ) وصل كردى با تنوين مىخوانى ؛ مثل اين كه مىگويى :
ايهٍ حدّثنا
و وقتى خواستى با لفظ « إيهٍ » را برسانى با فتح همزة « أَيهاً » مىگويى كه به معناى « هيهات » مىباشد يعنى دور است . « 2 »
أَأُهضمُ : از « هضم » ، شكستن ، ظلمكردن ، بازداشتن ، نقص .
منتدى : مجلس و محل مشورت .
كفاح : بدون زره و سپر به استقبال دشمن رفتن .
ناطحتم : « نطح الكبش » از باب « ضرب » ، شاخ به شاخ شديد .
بُهَم : جمع « بهمة » ، مجهولى كه شناخته نشود ، قهرمان .
هامش
( 1 ) . النهاية في غريب الحديث و الاثر ، ج 4 ، ص 242 .
( 2 ) . مجمع البحرين ، مادهء « اى ه » .