به طرف مسجد بردند .
مولاى متقيان عليه السلام در ميان راه مىفرمود :
أنَا عبدُاللّهِ وَ أخو رَسولِ اللّه صلى الله عليه و آله
. تا در برابر ابوبكر ايستاد . آنگاه به مولا گفتند : با ابوبكر بيعت كن . فرمود :
أَنَا أحقُّ بهذا الأمرِ مِنْكم لا أُبايعُكُم و أنتم أولى بِالبيعةِ لي . أخذتُم هذَا الأمرَ مِن الأنصارِ وَ احتَجَجْتم عَليهم بالقرابةِ مِن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَأعطوكُم المقادةَ و سَلَّموا إليكم الإمارَة ، و أمّا أحتجُّ عليكم بمثلِ مَا احتَجَجْتم على الأنصار . فَأنصفونا إن كنتُم تَخافونَ اللّهَ مِن أنفسِكم و اعرفوا لنا من الأمرِ مِثلَ ما عَرفَتِ الأنصارُ لكم .
وَ إلّافَبُوؤُوا بالظُّلمِ و أنتم تَعلمون ؛
من از شما به خلافت سزاوارترم و با شما بيعت نمىكنم . شما اولى هستيد كه با من بيعت كنيد . به دليل خويشاوندى با رسول اكرم صلى الله عليه و آله خلافت را از انصار گرفتيد . اينان فرماندهى را در اختيار شما گذاشتند و تسليم شما نمودند . اينك من به همان دليل كه خودتان به انصار استدلال نموديد دليل مىآورم . اگر ترسى از خدا در دلتان است ، ما را انصاف دهيد و خلافتى را كه انصار براى شما به رسميت شناختند ، شما نيز براى ما به رسميت بشناسيد ؛ و گرنه برگرديد به ظلم و ستم كه خود آگاه هستيد .
عمر گفت : دست بردار تو نيستيم ، تا از تو بيعت با ابوبكر را بگيريم .
مولاى متقيان عليه السلام فرمود :
احلُبْ يا عمر ! لكَ شَطرُه اشددْ له اليومَ أمره ، لَيُردَّ عليكَ غَداً
؛ اى عمر ! اينك بدوش . قسمتى از اين شير دوشيده از آن توست . امروز كار را به منفعت او محكم كن ؛ تا فردا به تو برگرداند .
آنگاه ابوعبيده گفت : يا ابوالحسن ! تو درسن جوانى هستى و اينان سال خوردگان قريش هستند و تو تجربهء آنان و آشنايى به امور آنان را ندارى . ابوبكر را در اين امر از تو قوىتر مىدانم . به اين خلافت رضايت بده . اگر زنده ماندى و عمر به تو مجال داد ، تو به جهت برترى و خويشى و سابقهء اسلام و جهاد ، به اين امر شايستهترى .
سبحان اللّه ! جوانى كه در جنگ خندق هاتف الهى در مورد او صدا مىزند :
لافَتى إلّا عَليّ لا سَيفَ إلّاذوالفقار
و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مكرر مىفرمود :
أَقْضاكُم عليٌّ
، و صدها
شرح خطبه حضرت زهرا (ع) (فارسى) — صفحة 483
مساهمون: عز الدين حسينى زنجانى
ص٤٨٣