تهديد و عذاب ) دست به خونريزى نمىزدند ؛ اما خدا بر حسب حكمت خود آنچه را كه بخواهد انجام مىدهد .
مرد سؤال كننده كه اين آيه را از مولا شنيد گفت :
كَفَرَ القومُ و رَبِّالكعبة . . .
؛ به خدا سوگند ! اين گروه ( پيروان عايشه ) كافر هستند . . . . « 1 »
مىبينيم كه در اين گفتوگو چگونه امام عليه السلام چهرهء واقعى گروه مقابل را روشن مىكند و با استدلال به آيهء شريفه ، ستيز با آنان را توجيه مىفرمايد . اينان همان دشمنان نقابدار داخلى هستند كه خطر آنان به مراتب بيشتر است .
حميدى كه از محدثان بزرگان عامه است ، در كتاب جمع بين الصحيحين نقل مىكند :
قال حُذيفةُ : أخبرني عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله أنّه قال : في أصحابي اثناعشر مُنافقاً مِنهم ثمانيةٌ لا يدخلون الجنَة حتى يلجَ الجملُ في سمِّ الخياط ؛
در ميان اصحاب رسول الله صلى الله عليه و آله دوازده منافق هستند كه از آنان هشت نفر به بهشت داخل نمىشوند ، تا اين كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد ( كنايه از محال بودن ورود آنان به بهشت است ، به سان گذشتن شتر از سوراخ سوزن ) .
تكرار سنت بنىاسرائيل
در آخر كتاب صحيح بخارى بابى است با عنوان
بابُ قولِ النّبي صلى الله عليه و آله لَتَتَّبعنَّ سننَ من كان قبلكم
آنگاه از ابو سعيد خدرى نقل شده كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :
لتتبعُنَّ سُننَ مَن قبلَكُم شبراً بِشبرٍ و ذِراعاً بِذراعٍ حتى لو دَخَلوا جُحْرَ ضَبٍّ لَتتّبِعُوهم . قلنا : يا رسول الله ! اليهود و النصارى ؟ قال : فمن ؛
روش امتهاى پيشين را پيروى خواهيد كرد ؛ وجب به وجب و ذراع به ذراع . حتى اگر آنان به سوراخ سوسمارى داخل شوند ، شما هم پيروى خواهيد كرد . گفتيم : يا رسول اللّه صلى الله عليه و آله ! مراد يهود و نصاراست ؟ فرمود : پس كدام ؟
ابن اثير در كتاب جامع الاصول در كتاب فتن ، از عبدالله بن عمرو بن عاص نقل كرده
هامش
( 1 ) . احتجاج ، ج 1 ، ص 248 .