جُنْدَنا لَهُمُ الغالِبُونَ » ؛ « 1 »
به تحقيق سخنان ما از پيش براى بندگان فرستادهء ما گفته شد كه به راستى آنان پيروزند .
و لشكر ما بر آنان غالب خواهند شد .
اما پيروزى انبيا و پيروان را مشروط به تقوا مىداند .
« . . . فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّالِمِينَ * وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأَرضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذ لِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِى وَخافَ وَعِيدِ » ؛ « 2 »
آنگاه پروردگارشان ( انبيا ) به آنان وحى كرد : ما حتماً ستم كاران را هلاك خواهيم ساخت و شما را در سرزمين آنها جاى گزين خواهيم نمود ؛ اما به شرط اين كه از مقام عدل و وعدهء عقوبتم بترسيد .
دشمن داخلى
طبقهء ديگر ، دشمنان بسيار خطرناك و نقابدار داخلى هستند و بىترديد خطر اينان قابل مقايسه با خطر دشمنان روياروى نيست ؛ بلكه هزاران بار بدتر از آن است .
قرآن كريم از آنان به « منافقين » تعبير مىنمايد . كتاب الهى پر است از معرفى آنان و هشدار به مسلمانان كه از خطر آنان آگاه باشند ، و با معرفى ترفند آنان ، از فريب و تزوير و چندچهرگى ، كه اينك به صورت داغترين مؤمنان در آمدهاند ، هشدار مىدهد كه آنان مىخواهند به تدريج تلاشهاى طاقت فرساى انبيا و تودهء طرفدار انبيا را به هدر داده و آن را از داخل پوسانده و بىمحتوا سازند .
ما به عنوان نمونه به چند آيه از صدها آيه در وصف آنان اكتفا مىكنيم :
« الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ قالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ المُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ القِيامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى المَؤْمِنِينَ سَبِيلًا * إِنَّ
هامش
( 1 ) . صافات ( 37 ) آيات 171 - 173 .
( 2 ) . ابراهيم ( 14 ) آيات 13 - 14 .