واجب يا صدقات - چه در حيات و چه در ممات - تأكيد مىورزد ؛ انفاقهايى كه مىتوان با آنها و نيز با موارد وقف ، وصيت بر خيرات ، كفارات واجب و نظاير آن زندگى متوسطى را براى همهء افراد جامعه فراهم آورد و بالطبع شاهد شكافهاى عميق طبقاتى نبود و ترتيبى فراهم آيد كه اقشار مختلف ، در تأمين سعادت ، تا حد ممكن ، از معارف و فضيلتهاى انسانى برخوردار شوند .
القاى مالكيت فردى به تنهايى ، بدون اين كه انسان قبلًا درون سازى شود و اين كشش و حب مال را كه يك امر غريزى است با بينش و فرهنگ الهى كنترل نمايد ، نخواهد توانست فاصلههاى اجتماعى را از بين ببرد . بعضى از مكتبهاى اقتصادى اساساً اصلاح اجتماع را به غلط در گرو اصلاح اقتصاد ، و صلاح اوضاع اقتصادى را در از بين بردن مالكيتهاى فردى مىدانند .
بايد انصاف داد ، در طى قرون گذشته به جهت فقدان زمام داران الهى و صالح هرگز برنامههاى وسيع و حياتبخش اسلامى عملى نشده است و بهگونهاى بوده كه على عليه السلام مىفرمايد :
پيوسته مستكبران حكومت نموده در نتيجه ، زمام امور مملكت به دست افراد بىخرد و تبهكار افتاده كه بيت المال را به گروه خود اختصاص دادهاند و بندگان خدا را به عبوديت كشيده و فاسقين حزب تشكيل داده و صالحين پراكنده مىشوند .
روزه باعث تثبيت اخلاص
متن : و الصوم تثبيتاً للإخلاص ؛ خداى متعال روزه را سبب استحكام اخلاص قرار داد .
شرح : روزه در شرع مقدس اسلام عبارت است از پرهيز از خوردن و آشاميدن و مفطرات ديگر - كه در فقه به تفصيل بيان شده - به قصد قربت . اخلاص نيز انجام عمل فقط براى اجراى امر خداوند متعال است .
اين آيهء شريفه به اهميت و فضيلت اين عمل تصريح مىنمايد : « كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ