ذهن خود نزديك سازند با دو رمز مادى محسوس به « اهورمزدا » اشاره كردهاند تا با ديدن آن دو رمز ، تا حدى صفات آهورمزدا را به دست آورند و آن دو رمز ، آفتاب و آتش است .
رمز آسمانى و زمينى . آتش ، عنصرى بر روى زمين است كه برترين اهورمزدا را مجسم مىنمايد . او تنها يك عنصر سادهء ابدى و ازلى نيست بلكه او نيروى پاك و پاك كنندهء سودمند و هلاك كنندهاى است كه هرگز فساد در او راه ندارد . اين است اهورمزدا با رمززمينى . مردم گمان مىكنند كه پيروان زردشت آتش را مىپرستند . چنين نيست . آنان آتش را نمىپرستند بلكه آفتاب را كه رمز آسمانى و آتش را كه رمز زمينى است گرامى مىدارند . زردشتيان بت پرستى و شريك قرار دادن براى خداى يگانه را بزرگترين گناه مىدانند ؛ زيرا لازمهء شرك آن است كه يگانگى خداى يگانه ، « اهورمزدا » را انكار كنند و خود زردشتيان مىگويند : آتش را تقديس مىكنيم نه اين كه مىپرستيم ؛ زيرا آن را به عنوان يك رمز مقدس مىدانيم . « 1 »
خلاصه ، از روايات معتبر در خصوص مجوس و تحقيقات دانشمندان ملل و نحل استفاده مىشود ، آيين زردشتى را آتش پرستى دانستن ، اشتباه تاريخى است ؛ بلكه ايرانيان ، معتكف و ملازم آتش بودهاند . از اينجا عظمت كلام يادگار نبوت كه فرمود : عكّفاً على نيرانها ؛ معلوم مىگردد .
آرى ، رسول اكرم صلى الله عليه و آله دربارهء فاطمه عليها السلام فرمود :
فاطمةُ روحي الّتي بَيْنَ جنبَيّ ؛
فاطمه روح من است . يعنى تمام حقيقت من در وى مندرج است . . . همان طورى كه حضرت به موهبت
أوُتيتُ جوامعَ الكلمِ
كرامت يافته بود ، صدّيقهء طاهره نيز كمال مزبور را به حد كامل داشت ؛ زيرا مثلًا نفرمود :
عابدةً لنيرانِها .
نيز جوامع الكلم است .
يا مَن لَبِسَ البهجَة و الجمال ؛ « 2 »
اى پروردگارى كه مسرت و ابتهاج بر ذات خود پوشيدهاى . . . .
حكمابا بحثهاى طولانى اثبات نمودهاند كه ذات مقدس ربوبى عين كمال و جمال و
هامش
( 1 ) . قصة الديانات ، ص 311 - 313 .
( 2 ) . تسبيح وارد بعد از نماز حضرت فاطمه عليها السلام .