آرى ، اين است مظهر رحمت الهى و اوج انسانيت كه انبيا ، بشر را به آن دعوت مىكنند و خود بيش از همه به آن صفات آراسته بودند - صلوات الله عليهم - . و اين همان است كه گفته شده :
تَخَلقّوا بِأخلاقِ اللّهِ ؛
خود را به اخلاق و صفات خداوندى متخلق كنيد .
اگر انسان از خط كمالِ مخصوص خود منحرف نشود و در تعقيب آن خط ، استقامت ورزد علاوه بر نيل به كمال خاص خويش ، هدفهاى جنبى و فرعى زندگى او نيز تأمين خواهد شد . قرآن كريم تصريح مىفرمايد : « وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ القُرى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ » ؛ « 1 » اگر شهرنشيان و روستاها ايمان آورده و تقوى داشته باشند مسلماً از بركات آسمان و زمين بهرهمند خواهند شد .
ولى اگر از اين خط كه انبيا عليهم السلام ترسيم كننده آن هستند انحراف حاصل شود و انسان از مسير كمال خود خارج شود ، فساد و تباهى در همه شؤون زندگى او رخنه خواهد كرد ، هر چند در علوم مادى به ترقيات چشمگيرى نايل آيد :
« وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَها اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَالخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ » ؛ « 2 »
خدا شهرى را به عنوان مثال ذكر مىكند كه مردم آن در كمال آرامش و امنيت زندگى مىكردند . به اين صورت كه روزيشان با وسعت ، فراهم مىشد ؛ اما در مقابل اين نعمتها ناسپاسى كردند ، در نتيجهء عمل خويش خدا لباس گرسنگى و وحشت را برآنها پوشانيد .
بىنيازى ، يكى از اسماى حسناى خدا
شريكة القرآن عليها السلام در اين جملهء
مِن غَيرِ حاجَةٍ إلى تَكوينِها . . .
بىنيازى ذات مقدس احديت را ، چه از اصل خلقت جهان و چه از خصوصيت يكايك آنان ، بيان مىفرمايد و اين مطابق قرآن كريم است . دارا بودن چنين صفتى براى ذات مقدس احديت مطابق
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 96 .
( 2 ) . نحل ( 16 ) آيهء 112 .