بن محمد كاتب و موسى بن جعفر شمارنده‌ى آن ، على بن موسى آگاهى بخش ، رهايى بخش ، طرد كننده‌ى دشمنان و نزديك كننده‌ى مؤمنان ، محمد بن على پيشوا و سوق دهنده‌ى آن ، على بن محمد پوشاننده و عالم آن ، حسن بن على منادى و بخشنده‌ى آن و قائمِ خلف ساقى و سوگند دهنده‌ى آن هستند ، إِنَّ فِي ذَلِكَ لآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ( 1 ) ، به يقين در اين براى هوشياران عبرتهاست . » ( 2 ) نگارنده : از عبدالله‌بن‌عمر عجيب است كه چنين روايتى را نقل كند .

تأويل الآيات 1 / 323 از امام كاظم ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « از پدرم درباره‌ى سخن خداى عزوجل : فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِي وَمَنِ اهْتَدَي ( 3 ) ، خواهيد دانست كه ياران راه راست كيانند ، و چه كسى رهيافته است ، سؤال كردم و ايشان فرمودند : راه راست قائم ( عليه السلام ) است ، و رهيافته كسى است كه به اطاعت از او راه‌يافته است . نظير اين در كتاب خداى عزوجل اين آيه است : وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً ثُمَّ اهْتَدَي ( 4 ) ، و به يقين من آمرزنده‌ى كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست رهسپار شود ؛ [ يعنى ] به ولايت ما رهسپار شود . » ( 5 )

تفسير قمى 2 / 431 : « إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ، ( 6 ) ما [ قرآن را ] در شب قدر نازل كرديم ؛ فرمود : قرآن در بيت معمور در ليلة القدر يكباره و كامل فرود آمد ، و در مدت بيست و سه سال بر رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) نازل شد .