در ادامه فرمودند : زمانى كه خدا خواست رسول گرامي ( صلى الله عليه وآله ) را قبض روح كند ، علم ، سلاح و هر آنچه بود را براى حضرت امير ( عليه السلام ) به ارث گذارد ، بعداً به امام حسن و امامحسين ( عليهما السلام ) منتقل شد . هنگام شهادت امامحسين ( عليه السلام ) به وديعه در دست ام سلمه بود ، و از او
گرفته شد . من گفتم : سپس به امام على بن الحسين ( عليهما السلام ) و بعد از ايشان به پدرتان و سپس به شما رسيد ؟ فرمودند : بله . »
كافى 1 / 231 مشابه اين حديث را نقل ميكند و در آن چنين آمده است : « آن عصا هر كجا رو آورد ، شعبدههاى ساحران را ميبلعد ، لبانش را باز ميكند كه يكى در زمين است
و ديگرى به سقف ميرسد و فاصلهى آن دو چهل ذراع است ، و همهى شعبدههايشان را با
زبانش ميبلعد . » ( 1 )
8 . او پيمانى از جانب رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) دارد
بحار الانوار 52 / 305 از كتاب سيد على بن عبد الحميد نيلى از امام باقر ( عليه السلام ) روايت ميكند : « هنگامى كه لشكر سفيانى به زمين فرو رود . . . و قائم ( عليه السلام ) در آن روز در مكه و كنار كعبه - در حالى كه بدان پناه آورده - است و ميفرمايد : من ولى خدايم . . .
پس بين ركن و مقام با او بيعت ميكنند . او پيمانى از رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) - كه پدران او دست به دست آن را به او رساندهاند - با خود به همراه دارد .
اگر چيزى از آن بر مردم مشتبه شود ، نداى آسمانى كه به نام او و پدرش خواهد بود ، بر ايشان مشتبه نخواهد شد . »
9 . امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ساقى امت در محشر
مائة منقبة / 24 از عبداللهبنعمر روايت ميكند كه رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) به حضرت امير ( عليه السلام ) فرمودند : « يا علي ! من هشدار دهندهى امتم و تو هدايتگر آن ، حسن پيشوا و حسين كسى است كه آنان را سوق ميدهد ، على بن الحسين گرد آورندهى آن و محمد بن على عارف آن ، جعفر
هامش
( 1 ) . و نيز ر . ك به كمال الدين 2 / 673 و اثبات الهداة 3 / 439 و 558