كافى 1 / 411 از عمر بن زاهر روايت مي‌كند : « شخصى از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى قائم پرسيد كه آيا به او با عنوان اميرالمؤمنين سلام مي‌شود ؟ حضرت فرمودند : نه ، اين نامى است كه خداوند اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) را بدان نام نهاد ، هيچ كسى پيش و پس از ايشان بدان ناميده نشده و نمي‌شود ، مگر آنكه كافر باشد . گفتم : فدايت شوم ، پس چگونه به ايشان سلام كنيم ؟ فرمودند : السلام عليك يا بقيةالله ، آنگاه تلاوت كردند : بَقِيَّةُ اللهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ، ( 1 ) اگر ايمان آورده‌ايد ، آنچه خدا باقى مي‌گذارد برايتان بهتر است . » ( 2 ) احتجاج 1 / 240 روايت مي‌كند : « زنديقى حضور اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) رسيد و گفت : اگر اختلافات و تناقض‌ها در قرآن نبود ، به دينتان در مي‌آمدم ! حضرت در قسمتى از پاسخ سخن از امامان كه صاحبان امر هستند ، به ميان آوردند . او پرسيد : اين امر چيست ؟ ايشان فرمودند : امرى است كه فرشتگان آن را فرود مي‌آورند ، در آن شبى كه هر كارى [ به نحوى ] استوار فيصله مي‌يابد ، از خلق ، رزق ، اجل ، عمل ، عمر ، زندگي ، مرگ ، دانش غيب آسمان‌ها و زمين و معجزاتى كه تنها خدا ، برگزيدگان و سفيران ميان او و خلق شايسته‌ى آنند . آنان وجه خدايند كه فرمود : فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ الله ، ( 3 ) پس به هر سو رو كنيد ، آنجا وجه خداست . آنان بقيةالله هستند - مقصود ايشان مهدى است - . او به هنگام سپرى شدن اين مهلت مي‌آيد و زمين را همان گونه كه از ستم و بيداد آكنده شده است ، از داد و عدل مملو مي‌سازد . »