فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 301

به او آشكار و مشهور باشد ، چنان كه اگر وارد شهر [ او ] شوى و از مردم عادى و كودكان بپرسى كه فلان امام به چه كسى وصيت كرد ، بگويند : به فلان بن فلان . » غيبت نعمانى / 243 از يعقوب بن شعيب نقل مي‌كند : « امام صادق ( عليه السلام ) به من فرمودند : آيا جامه‌ى پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را به تو نشان ندهم ؟ گفتم : آري ، پس جامه‌دانى را خواستند و آن را گشودند و جامه‌اى از كرباس را بيرون آوردند ، در آستين چپ آن مقدارى خون بود . ايشان فرمودند : اين جامه‌ى رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) است كه روزى كه دندان‌هاى رباعيه‌ى ايشان را زدند و شكستند ، برتن داشتند ، و قائم همين جامه را بر تن دارد و قيام مي‌كند . پس من آن خون را بوسيدم و بر پيشاني‌ام نهادم . سپس حضرت آن را پيچيدند و بردند . » ( 1 ) بصائر الدرجات / 162 از عبد الملك بن اعين : « امام باقر ( عليه السلام ) بعضى از نوشته‌هاى حضرت امير ( عليه السلام ) را به من نشان دادند و فرمودند : ايشان براى چه اينها را نوشتند ؟ عرضه داشتم : واضح است ، فرمود : بگو ، گفتم : اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) مي‌دانستند قائم روزى قيام مي‌كند ، از اين رو خواستند تا به آنچه در اين نوشته‌هاست عمل كنند ، امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : درست گفتي . » ( 2 ) غيبت نعمانى / 238 از عبدالله بن سنان : « امام صادق ( عليه السلام ) فرمودند : عصاى موسى چوب درخت آس و از كاشته‌هاى بهشت بود . هنگامى كه موسى به جانب مدين رهسپار شد جبرئيل آن را برايش آورد . اين عصا و تابوت آدم در درياچه‌ى طبريه هستند ، هرگز نمي‌پوسند و تغيير نمي‌كنند تا آنكه قائم ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) به هنگام قيام آنها را بيرون آورد . » بصائر الدرجات / 183 از محمد بن فيض از امام باقر ( عليه السلام ) : « عصاى موسى از آنِ آدم بود كه به شعيب رسيد و پس از شعيب نصيب موسى شد . آن عصا نزد ماست و من اخيراً آن را مشاهده كرده‌ام ، همانند روزى كه آن را از درخت جدا ساختند سبز است ، و هنگامى كه آن را به نطق درآورند سخن مي‌گويد . آن عصا براى قائم ما كنار گذاشته شده است ، تا با آن همان كارى را انجام دهد كه موسى بن عمران انجام مي‌داد . آن عصا مي‌هراساند و مي‌بلعد .