المحكم و المتشابه / 112 از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در مورد اقسام نور روايت مي‌كند : « نور قرآن است ، نامى از نام‌هاى خداى تعالى است ، نور نورانيت ، نور ماه و پرتو مؤمن كه در اثر پيروى [ از حق ، جامه‌ى ] آن را در روز قيامت مي‌پوشد . نور در مواضعى از تورات و انجيل و قرآن حجت خدا بر بندگان است ، كه همان معصوم باشد . . . خداوند مي‌فرمايد : . . . وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ، ( 1 ) و نورى را كه با او نازل شده است پيروى كردند ، آنان همان رستگارانند ؛ نور در اينجا قرآن است ، و مانند آن سوره‌ى تغابن است كه مي‌فرمايد : فَآمِنُوا بِاللهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنَا ، ( 2 ) پس به خدا و پيامبر او و آن نورى كه ما فروفرستاديم ايمان آوريد ؛ خداى سبحان در اينجا قرآن و همه‌ى اوصياء معصوم را - كه حاملان ، نگاهبانان و بيان كنندگان كتاب خداى تعالى هستند و آنان را در قرآن چنين وصف نموده : وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلا اللهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا ، ( 3 ) تأويلش را جز خدا و راسخان در علم كسى نمي‌داند . [ آنان كه ] مي‌گويند : ما بدان ايمان آورديم ، همه از جانب پروردگار ماست - قصد نموده است ، آنانند كه خدا سرزمين‌ها را به وسيله‌ى ايشان نورانى و بندگان را به دست آنها هدايت كرده است ، خدا در سوره‌ى نور مي‌فرمايد : اللهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأرض مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّي يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِئُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَضْرِبُ اللهُ الأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللهُ بِكُلِّ شَئٍْ عَلِيمٌ ، ( 4 ) خدا نور آسمان‌ها و زمين است . مَثَلِ نور او چون چراغدانى است كه درون آن چراغى باشد ، و آن چراغ در شيشه‌اى است . آن شيشه گويى ستاره‌اى درخشان است كه از درخت خجسته‌ى زيتونى كه نه شرقى است و نه غربي ، افروخته مي‌شود . نزديك است كه روغنش - هر چند بدان