كمال الدين 1 / 323 از ابو حمزه‌ى ثمالى از امام سجاد ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « اين آيه درباره‌ى ما نازل شد : وَأُولُوا الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللهِ ، ( 1 ) و خويشاوندان نسبت به يكديگر [ از ديگران ] در كتاب خدا سزاوارترند ، و در مورد ما فرود آمده است : وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ ، ( 2 ) و آن را در فرزندان خود گفتارى جاودان كرد . و امامت تا روز قيامت در نسل حسين بن على بن ابى طالب است . قائم ما دو غيبت دارد كه يكى از ديگرى طولاني‌تر است . . . زمان ديگرى چنان به درازا مي‌كشد كه اكثر معتقدان اين امر از آن رجوع كنند ، پس تنها كسى كه يقينش محكم و معرفتش صحيح باشد ، در درون خود ايرادى بر حكم ما نگيرد و تسليم ما اهل‌بيت باشد ، بر آن استوار خواهد ماند . » كفاية الاثر / 86 از ابو هريره روايت مي‌كند : « از رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) درباره‌ي اين آيه سؤال كردم : وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ ، ايشان فرمودند : امامت را در نسل حسين ( عليه السلام ) قرار داد ، نه تن از امامان - از جمله مهدى اين امت - از صلب او خواهند آمد . سپس فرمودند : اگر مردى بين ركن و مقام بر پا [ به عبادت ] بايستد ، آنگاه در حالى كه دشمن اهل‌بيت من است خدا را ملاقات كند ، وارد آتش مي‌شود . » الامامة و التبصرة / 49 از امام باقر ( عليه السلام ) روايت مي‌كند كه در مورد همين آيه فرمودند : « در نسل حسين ( عليه السلام ) [ قرار داد ] ، اين امر از زمانى كه به حسين ( عليه السلام ) منتقل شد ، هماره از پدرى به فرزندش مي‌رسد و به برادر يا عمويى باز نمي‌گردد ، و معلوم نمي‌شود كه كسى از آنهاست جز آنكه فرزندى داشته باشد . »