وَآَتُوا الزَّكَاةَ ، ( 1 ) آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد : دست [ از جنگ ] بداريد ، و نماز را برپا كنيد و زكات بدهيد ؛ [ مقصود ] اطاعت از امام است ، ولى آنان خواستار جنگ بودند . ( 2 ) فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ ، و [ لي ] همين كه كارزار بر آنان مقرّر شد ؛ در كنار امام‌حسين ( عليه السلام ) ، قَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ ، ( 3 ) گفتند : پروردگارا ! چرا بر ما كارزار مقرّر داشتي ؟ چرا ما را تا مدّتى كوتاه مهلت ندادي ؟ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ ، ( 4 ) تا دعوت تو را پاسخ گوييم و از فرستادگان [ تو ] پيروى كنيم ؛ آنان خواستند پيكار را تا [ زمان ] قائم ( عليه السلام ) تأخير اندازند . »

تأويل الآيات 2 / 444 از مفضل بن عمر روايت مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) در مورد اين آيه سؤال كردم : وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ، ( 5 ) و قطعاً غير از آن عذاب بزرگتر ، از عذاب نزديك‌تر به آنان مي‌چشانيم ، اميد كه آنها [ به حق ] بازگردند ، ايشان فرمودند : [ عذاب ] نزديك‌تر ، گرانى قيمت و بزرگتر ، [ ظهور ] مهدى با شمشير است . » المحجة / 173 از كشف البيان محمد بن الحسن شيبانى نقل مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) روايت شده كه در معناى آيه فرمودند : نزديك‌تر ، قحطى و خشكسالى است ، و بزرگتر ، خروج قائم مهدي ( عليه السلام ) با شمشير در آخرالزمان . »