[ لِنُذِيقَهُمْ ] عَذَابَ الْخِزْي فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ، ( 1 ) تا در زندگى دنيا عذاب رسوايى را به آنان بچشانيم ؛ عذاب رسوايى دنيا چيست ؟ فرمودند : اى ابو بصير ! كدام رسوايى بالاتر از آنكه مردى در خانه و اتاق و نزد برادران و خانواده‌اش باشد ، كه ناگهان خانواده گريبان‌ها را بر او چاك زنند و فرياد كنند ، پس مردم بگويند : چه شده ؟ و گفته شود : فلانى هم اينك مسخ شد . عرض كردم : اين پيش از قيام قائم ( عليه السلام ) است يا پس از آن ؟ فرمودند : نه ، بلكه قبل از آن . »

تفسير قمى 2 / 149 : « وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ ، و اگر از جانب پروردگارت يارى رسد ؛ يعنى قائم ( عليه السلام ) ، لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ الله بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ، ( 2 ) حتماً خواهند گفت : ما با شما بوديم . آيا خدا به آنچه در دل‌هاى جهانيان است داناتر نيست ؟ »

تأويل الآيات 1 / 432 از عبد العزيز عبدى نقل مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه سؤال كردم : بَلْ هُوَ آَيَاتٌ بَيِّنَاتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ، ( 3 ) بلكه آن ، آياتى روشن در سينه‌هاى كسانى است كه علم يافته‌اند ، ايشان فرمودند : اينان ، امامان از خاندان حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) اند كه در هر زمان هستند . » التنزيل و التحريف / 43 از على بن اسباط : « مردى از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى همين آيه سؤال كرد ، ايشان فرمودند : ماييم آنها . آن شخص گفت : فدايت شوم ، قائم چه زمان قيام مي‌كند ؟ فرمودند : ما همه - يكى پس از ديگرى - قائم به امر خدا [ و برپادارنده‌ى آن ] هستيم ، تا آنكه صاحب شمشير بيايد ، چون او بيايد ، امر به گونه‌اى ديگر خواهد بود . »