تفسير عياشى 1 / 171 از نجم از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند كه فرمودند : « حضرت فاطمه براى حضرت امير ( عليهما السلام ) كارهاى خانه ، خمير درست كردن ، نان پختن و جارو كشيدن را بر عهده گرفت ، حضرت علي ( عليه السلام ) هم كارهاى بيرون را ، از جمله هيزم و غذا آوردن . اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) روزى به او فرمودند : اى فاطمه ! آيا چيزى داري ؟ عرضه داشت : نه ، قسم به كسى كه حقّ تو را بزرگ داشت ، از سه روز پيش چيزى نداريم تا بدان از شما پذيرايى كنيم . ايشان فرمودند : چرا به من نگفتي ؟ فاطمه ( عليها السلام ) پاسخ داد : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) مرا نهى كردند كه از شما چيزى بخواهم و فرمودند : از پسر عمّت چيزى مخواه ، اگر او خود چيزى برايت آورد ، و گرنه تو چيزى مخواه . حضرت علي ( عليه السلام ) بيرون رفتند و مردى را ديدند و از او دينارى قرض گرفتند . ايشان شب شده بود كه مي‌آمدند كه با مقداد بن اسود برخورد كردند ، به دو فرمودند : براى چه كارى در اين ساعت بيرون آمده‌اي ؟ وى عرض كرد : يا اميرالمؤمنين ! قسم به آنكه حق شما را عظيم داشت ، بابت گرسنگي . نجم گويد : به امام باقر ( عليه السلام ) گفتم : آيا رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) زنده بودند ؟ و ايشان پاسخ مثبت دادند . [ امام باقر ( عليه السلام ) ادامه دادند : ] حضرت امير ( عليه السلام ) فرمودند : من هم بابت همين امر بيرون آمدم ، دينارى قرض گرفتم و تو را بر خود ترجيح داده آن را به تو مي‌دهم و دينار را به او دادند و بازگشته ديدند رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) نشسته‌اند و فاطمه نماز مي‌خواند و ميان آن دو چيزى سرپوشيده است . چون فاطمه ( عليها السلام ) [ از نماز ] فارغ شد آن را آورد و به يكباره با كاسه‌اى از نان و گوشت مواجه شدند ، حضرت امير ( عليه السلام ) فرمود : اى فاطمه ! أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ، ( 1 ) اين از كجا براى تو [ آمده است ؟ او در پاسخ مي ] گفت : اين از جانب خداست ، كه خدا به هر كس بخواهد ، بي‌حساب روزى مي‌دهد . پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : آيا مَثَل تو و فاطمه را برايت نگويم ؟ در پاسخ عرضه داشت : چرا ،