إن قلت : كيف ؟ و قد أخذ اليقين بالشّيء في التّعبّد ببقائه في الاخبار ، و لا يقين في فرض تقدير الثّبوت [ 1 ] .
قلت : نعم ، و لكن الظّاهر أنّه أخذ كشفا عنه و مرآة لثبوته ليكون التّعبّد في بقائه ، و التّعبد مع فرض ثبوته إنّما يكون في بقائه ، فافهم [ 2 ] .
شرح
تقدير الثّبوت هم كافى براى جريان استصحاب هست .
خلاصه : هيچ مانعى براى جريان استصحاب در مفاد و مؤدّيات امارات معتبره وجود ندارد .
[ 1 ] - اشكال : در ادلّهء استصحاب - لا تنقض اليقين - يقين ، اخذ شده است امّا در مورد امارات معتبرهء ظنّيّه ، يقين وجود ندارد تا بهوسيلهء استصحاب ، حكم به بقاء آن نمائيم لذا مىگوئيم مفاد امارات را نمىتوان استصحاب نمود .
[ 2 ] - جواب اشكال مذكور را قبلا بيان نموديم كه : قبول داريم كه در اخبار استصحاب ، يقين ، اخذ شده است امّا آن يقين ، طريقى و مرآتى است و چندان موضوعيّتى ندارد و در صورتى كه طريق بر حدوث شىء باشد ، امر شده است به بقاى آن شىء ، تعبّدا و فرض ما اين است كه در مورد امارات ، طريق بر ثبوت حكم هست پس مفاد آن امارات به حكم استصحاب ، باقى است .
بهعبارت ديگر : حاصل اخبار استصحاب ، حكم به بقاء آن چيزى است كه طريق عقلى يا شرعى بوجود آن در سابق داشته باشيم و در مورد امارات گرچه يقين به ثبوت در زمان سابق نداريم لكن طريق شرعى و اماره بر ثبوت حكم در سابق داريم و به حكم استصحاب ، ابقاء مىنمائيم بنابراين در مورد امارات ، طبق مختار مصنّف هم استصحاب جارى است .