شرح
را صيغه نهى مىدانند .
اشكال : « لا يترك » جملهء خبريّه است و ظهور در وجوب دارد و ظهور « ماى » موصوله را تخصيص مىزند بنابراين ، روايت ، مخصوص باب واجبات است و دلالت بر لزوم اتيان بقيّهء عمل مىكند و ارتباطى به باب مستحبّات ندارد .
جواب : مصنّف مىفرمايند اگر ما بپذيريم « 1 » كه « لا يترك » - جملهء خبريّه - ظهور در وجوب دارد امّا قبول نمىكنيم كه ظهور جملهء « لا يترك » بتواند ظهور موصول را تخصيص بزند زيرا ظهور موصول در عموم « 2 » قوىتر « 3 » از ظهور « لا يترك » « 4 » است .
و ممكن است بگوئيم كه ظهور موصول در عموم ، قرينه مىشود كه مراد از « لا يترك » ، كراهت يا مطلق مرجوحيّت ترك - بقيّهء عمل - است و دلالت بر حرمت ترك بقيّهء عمل و لزوم اتيان باقى نمىكند .
خلاصه : اگرچه در موارد ديگر بپذيريم كه جملهء خبريّه ظهور در وجوب دارد امّا در ما نحن فيه كه ظهور « ماى » موصوله ، معارض با « لا يترك » است مىگوئيم جمله خبريّه - لا يترك - در لزوم ، ظهور ندارد زيرا ظهور موصول قوىتر از ظهور « لا يترك » است .
سؤال : آيا « لا يترك » مىتواند صيغهء نهى باشد ، و اگر صيغهء نهى بود ديگر اشكال مصنّف وارد نيست ؟
هامش
( 1 ) - مصنّف اين مطلب را مىپذيرد .
( 2 ) - واجبات و مستحبّات .
( 3 ) - . . . انّ ظهور الموصول في العموم لكونه بالوضع اقوى من ظهور « لا يترك » في الوجوب لكونه بالاطلاق - منتهى الدّراية 6 / 351 .
( 4 ) - در وجوب .