فظهر أنه لو قيل بدلالة أخبار ( من بلغه ثواب ) على استحباب العمل الذي بلغ عليه الثواب و لو بخبر ضعيف ، لما كان يجدي في جريانه في خصوص ما دل على وجوبه أو استحبابه خبر ضعيف ، بل كان عليه مستحبا كسائر ما دل الدليل على استحبابه [ 1 ] .
شرح
« امر » مزاحم احتياط است .
بيان ذلك : اگر « امر » به عبادت تعلّق گرفت و ما باتوجّه به آن « امر » ، عمل عبادى را اتيان نموديم در اين صورت عنوان « احتياط » در بين نمىباشد . مثلا كسى كه نماز شب مىخواند - كه امر استحبابى دارد - او ديگر « احتياط » نمىكند زيرا « احتياط » مربوط به مواردى است كه ثبوت امر مشكوك باشد يا كسى كه نماز واجبى را مىخواند او به « احتياط » عمل نمىكند چون فرض كرده است كه در مورد آن نماز امر ثابت است .
خلاصه : « احتياط » با « ثبوت امر » جمع نمىشود .
جريان احتياط در عبادات نيازى به اخبار من بلغ ندارد
[ 1 ] - باتوجّه به اينكه با ثبوت امر ، مسئلهء احتياط در عبادت كنار مىرود مصنّف نتيجه مىگيرند كه اگر گفته شود اخبار « من بلغ » « 1 » دلالت بر استحباب عمل و « ثبوت امر » مىكند « 2 » باز هم اين راه نمىتواند مصحح احتياط در عبادت شود . « 3 »هامش
( 1 ) - مصنّف بعد از چند سطر دربارهء آنها بحث مىكند لذا ما عبارت متن را به اختصار توضيح مىدهيم ( دربارهء دلالت اخبار من بلغ دو نظر هست ) .
( 2 ) - نظر مرحوم آخوند هم اين است كه اخبار من بلغ دال بر استحباب عمل است .
( 3 ) - در مواردى كه خبر ضعيفى دال بر « وجوب » يا « استحباب » است نه در تمام شبهات وجوبيّه ، مثلا خبر ضعيفى دلالت بر وجوب يا استحباب دو ركعت نماز با فلان خصوصيّت نمود در اين صورت مصنّف مىفرمايند آن دو ركعت نماز مستحب است .