تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
ثانيها : الظّاهر أنّ المراد من الاقتضاء - هاهنا - الاقتضاء بنحو العلّيّة و التّأثير ، لا بنحو الكشف و الدّلالة ، و لذا نسب إلى الإتيان لا إلى الصّيغة [ 1 ] .
شرح
ندارد ، بلكه يك عنوان كلّى است كه شامل عبادات و توصّليّات مىشود ، آن‌گاه چگونه مىتوان در عنوان كلّى بحث ، قيدى را ذكر نمود كه آن قيد تنها دربارهء عبادات ، امكان اعتبار دارد و در توصّليّات ، كسى قائل به اعتبار آن نشده . ج : مگر قصد وجه داراى چه خصوصيّتى است كه در عنوان بحث فعلى ذكر شود ، اگر قصد وجه در مأمور به معتبر باشد ، در رديف سائر اجزا در مسئله ، معتبر است چرا از بين تمام خصوصيّات معتبره ، قصد وجه را در عنوان بحث ، ذكر كرده‌اند لذا از نكتهء مذكور ، كشف مىكنيم كه مقصود از عنوان « على وجهه » قصد وجه نيست و در نتيجه مىگوئيم : مقصود از عنوان مذكور ، همان است كه به‌عنوان احتمال و معناى اوّل ، ذكر كرديم يك عنوان عام و كلّى است تا اينكه اگر قصد وجه ، معتبر هم هست ، مندرج در آن عنوان كلّى شده باشد . خلاصه : منظور از عنوان « على وجهه » اين است كه مكلّف ، مأمور به را با تمام خصوصيّات معتبرهء شرعيّه و عقليّه اتيان نمايد .

امر دوّم مقصود از كلمهء « اقتضا » چيست ؟

[ 1 ] - براى كلمهء اقتضا دو معنا ذكر مىكنيم : 1 - گاهى كلمهء « اقتضا » در موردى استعمال مىشود كه مقتضى در ثبوت واقعى شىء ، اثر مىكند در اين صورت ، معناى اقتضا ، عبارت از « علّيّت » است مثال : « النّار مقتض للحرارة » يعنى نار ، تأثير واقعى در حرارت واقعى دارد و ارتباطى به علم و آگاهى من و شما ندارد ، نار ، علّيّت دارد واقعا ، براى ثبوت حرارت واقعا ، در اين فرض ، كلمهء اقتضا به