ه . خويشاوندى : خويشاوندى ؛ اعم از نسبى و سببى ، هرچند نزديك باشد ، مانند پدر و برادر از اسباب تهمت به شمار نمىرود ؛ از اين رو ، شهادت خويشاوندان به نفع يا زيان يكديگر پذيرفته است ؛ ليكن به قول مشهور ، شهادت فرزند عليه پدر پذيرفته نيست .
بنابر قول مشهور ، شهادت شوهر ، عليه يا له همسرش صحيح است و نيازى به ضميمهء شاهد ديگر نيست ؛ ليكن در صحّت عكس آن بدون ضميمهء شاهدى ديگر اختلاف است . 33
و . دوستى : دوستى هرچند استوار و صميمى باشد از اسباب تهمت به شمار نمىرود ؛ از اين رو ، شهادت دوست عليه يا له دوست خود پذيرفته است . 34
ز . گدايى : گدايى در صورتى كه شغل فرد باشد از اسباب تهمت است و مانع قبول شهادت گدا مىشود ؛ ليكن اگر مقطعى و از روى ضرورت باشد ، به تصريح گروهى ، مانع پذيرش شهادت نيست . 35
ح . مهمان بودن : مهمان كسى بودن از اسباب تهمت به شمار نمىآيد و در نتيجه شهادت او عليه يا له ميزبان پذيرفته است . 36
ط . اجير بودن : دراينكه اجير بودن از اسباب تهمت است و در نتيجه شهادت اجير به نفع يا ضرر كارفرما پذيرفته نيست يا از اسباب آن به شمار نمىرود ، اختلاف است . مشهور متأخران قائل به قول دوماند . قول نخست از اكثر قدما نقل شده است . 37
6 . پاكى ولادت : به قول مشهور ، شهادت زنازاده مطلقا پذيرفته نيست . 38 برخى قدما گفتهاند : در صورتى كه موضوع دعوا ناچيز و كم ارزش باشد ، شهادت او پذيرفته مىشود . 39
شرايط شهادت :
1 . همسويى شهادت با دعوا : از شرايط قبول شهادت ، مطابقت داشتن شهادت با ادعاى مدّعى است . بنابر اين ، اگر كلّيت يا جزئيات شهادت با دعواى مدّعى مطابقت نداشته باشد ، پذيرفته نخواهد شد ، مانند اينكه مدّعى ادعا كند : از طرف مقابل بابت كالايى كه به او فروخته صد هزار تومان طلبكار است ؛ ليكن گواهان به صد هزار تومان طلبكارى وى بابت اجارهء خانه گواهى دهند .
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 742
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٧٤٢