تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 667

مساهمون:

ص٦٦٧
شركت به معناى دوم ( شركت عقدى ؛ اكتسابى ) : متعلق شركت : شركت عقدى تنها در مال صحيح است كه از آن به شركت « عنان » تعبير مىشود . وجه اين نام گذارى آن است كه هر دو شريك در تصرف همچون دو طرف عنان اسب ، برابرند . بنابر اين ، شركت عقدى در غير مال صحيح نيست . اين نوع شركت بر سه قسم است . الف . شركت ابدان [ / شركت اعمال ] كه عبارت است از عقد واقع بين دو يا چند نفر مبنى بر اشتراك آنان در دستمزد يكديگر . بدين گونه كه بنابگذارند همگى در مزد دريافتى در ازاى كار شريك باشند ( - - - ) شركت ابدان ) . ب . شركت وجوه ؛ كه عبارت است از عقد واقع بين دو يا چند نفر اعتبار دارِ بى سرمايه مبنى بر اينكه هر كدام با استفاده از اعتبار خود كالايى را نسيه بخرد و همه در آن شريك باشند و با فروش آن ، سود حاصل را ميان خود تقسيم كنند . تعريفهاى ديگرى نيز از شركت وجوه شده كه مشهورترين آنها همان است كه ذكر شد ( - - - ) شركت وجوه ) . ج . شركت مفاوضه ؛ كه عبارت است از عقد واقع بين دو يا چند نفر مبنى بر اشتراك در سود و زيان حاصل براى هر يك 15 ( - - - ) شركت مفاوضه ) . اركان شركت عقدى : شركت عقدى دارى سه ركن است : متعاقدان ، صيغه و مال . 1 . متعاقدان : در دو طرف عقد بلوغ ، عقل ، اختيار و محجور نبودن - اعم از محجوريت ناشى از ورشكستگى ( - - - ) تفليس ) و سفاهت ( - - - ) سفاهت ) - شرط است . 16 2 . صيغه : شركت عقدى همچون ديگر عقود نيازمند ايجاب و قبول است . در صيغه ، هر لفظى كه بيانگر مشاركت افراد در معامله و تجارت با سرمايهء مشترك باشد ، كفايت مىكند . اگر هريك از دو طرف به قصد معامله با مال مشترك بگويد : « إشتَرَكنا ؛ شريك شديم » كفايت مىكند ؛ 17 بلكه برخى گفته‌اند : اگر يكى بگويد « إشتَرَكنا » و ديگرى بگويد « قَبِلتُ » كفايت مىكند . 18