1 . جواهر الكلام 21 / 175 ؛ الحدائق الناضرة 18 / 313 * 2 . الخلاف 5 / 551 ؛ المبسوط 2 / 35 * 3 . مختلف الشيعة 3 / 195 - 197 .
زمين گيرى
زمين گيرى حالت ناتوانى از حركت به سبب جراحت ، بيمارى يا ضعف جسمى .
از آن به مناسبت در بابهايى همچون صلات ، حج ، جهاد ، نكاح ، ظهار ، عتق و صيد و ذباحه سخن گفتهاند .
بنابر مشهور ، امامت ناتوان از ايستادن جز براى همسان خود صحيح نيست . 1
زمين گير بودن موجب سقوط نماز جمعه 2 و جهاد ابتدايى 3 است ( - - - ) جهاد ) .
از شرايط تحقق استطاعت براى حج قادر بودن بر حركت است ؛ از اين رو ، بر زمينگيرحج واجب نيست 4 ( - - - ) استطاعت ) .
بنابر تصريح برخى ، كشتن كافر زمين گير در جنگ جز در حال ضرورت يا يارى كردن دشمن ، هرچند با فكر و نظر خود ، جايز نيست . 5
بنابر قول برخى ، زمين گير بودن زن از عيوبى است كه موجب ثبوت حقّ فسخ نكاح براى مرد مىشود 6 ( - - - ) ازدواج ) .
از اسباب آزادى قهرى برده ابتلاى او به زمين گيرى است ؛ 7 از اين رو ، آزاد كردن بردهء زمين گير به جهت كفّاره ، كفايت از آن نمىكند 8 ( - - - ) آزادى ) .
هرگاه دو نفر در پى تصميم بر شكار كردن حيوانى ، يكى پس از ديگرى تيرى به سوى آن بيندازند ، با اصابت كردن تير نخست به حيوان و كشتن يا زمين گير كردن آن ، شكار از آن شكارچى اول خواهد بود و شكارچى دوم كه به سبب تير اندازى ، حيوان را مجروح كرده ، ضامن ارش جراحت است ؛ اما اگر تير شكارچى دوم حيوان را كشته و يا زمين گير كرده باشد ، شكار از آن او است ؛ ليكن شكارچى نخست كه با تير اندازى خود ، حيوان را مجروح كرده ضامن ارش جراحت وارد شده نخواهد بود . 9
1 . تذكرة الفقهاء 4 / 287 ؛ جواهر الكلام 13 / 327 - 328 * 2 . تذكرة الفقهاء 4 / 90 ؛ مدارك الأحكام 4 / 50 ؛ جواهر الكلام 11 / 262 * 3 . مسالك الأفهام 3 / 12 ؛ جواهر الكلام 21 / 19 * 4 . مدارك الأحكام 7 / 54 ؛ الحدائق الناضرة 14 / 126 - 127 ؛ جواهر الكلام 17 / 281 * 5 . جواهر الكلام 21 / 76 * 6 . قواعد الأحكام 3 / 66 ؛ جامع المقاصد 13 / 241 - 243 ؛ جواهر الكلام 30 / 335 - 337 * 7 . مسالك الأفهام 10 / 356 - 357 ؛ جواهر الكلام 34 / 189 - 190 *