تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢
بوى آن به حلق مىرسد ؛ خارج كردن خون از بدن در صورت بيم ضعف بر اثر آن ، بلكه هر كارى كه موجب عروض ضعف گردد ؛ استعمال انفيه در فرض عدم وصول به حلق و چنانچه به حلق مىرسد ، بنابر قول برخى جايز نيست و موجب بطلان روزه است ( - - - ) انفيه ) ؛ بوييدن گلها ، بويژه گل نرگس ؛ اماله كردن با جامد ؛ مرطوب كردن لباس تن ؛ نشستن زن در آب بنابر قول مشهور ؛ كندن دندان ، بلكه هر كارى كه موجب شود دهان خون آلود گردد ؛ مسواك زدن با چوبِ تر بنابر قول برخى . قول مقابل ، عدم كراهت آن است و مضمضه كردن آب بدون غرض عقلايى . 53 3 . زمان : زمان ، سومين ركن روزه و عبارت است از طلوع فجر صادق تا غروب خورشيد كه بنابر قول مشهور با زوال حمرهء مشرقيه ( - - - ) حمرهء مشرقيه ) و به قول برخى ، با ناپديد شدن قرص آفتاب از افق تحقق مىيابد . 54 روزهء عيد فطر و قربان 55 و نيز روزهء كسى كه در ايّام تشريق در منى است صحيح نيست . 56 شرايط : روزه داراى دو نوع شرايط است : شرايط صحّت و شرايط وجوب . الف . شرايط صحّت 1 . اسلام . بنابر اين ، روزه از كافر صحيح نيست ( - - - ) اسلام ) . 2 . ايمان . بنابر اين ، روزه از غير مؤمن صحيح نيست . براين مطلب ادعاى اجماع شده است ؛ ليكن برخى ، ايمان را شرط قبول عمل عبادى و ترتّب ثواب بر آن دانسته‌اند ، نه شرط صحّت عمل ( - - - ) ايمان ) . 3 . عقل . بنابر اين ، روزه از ديوانه صحيح نيست ؛ همچنين از هر فاقد عقلى ، مانند مست ، بنابر قول مشهور و بيهوش ( - - - ) بيهوشى ) . برخى گفته‌اند : اگر شخص قبل از بيهوشى نيّت روزه داشته ، روزه‌اش صحيح است . 57 بعضى شخص مست و بيهوش را به شخص خوابيده ملحق كرده‌اند نه به ديوانه ؛ از اين رو ، صحّت روزهء آنان را در صورت داشتن نيّت روزه قبل از بروز حالت مستى و بيهوشى بعيد ندانسته‌اند . 58 4 . باقى نماندن بر جنابت يا حدث حيض يا نفاس تا صبح .