تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
قضاى آن روز بر او واجب است . در صورت ناتوانى از كسب آگاهى از فجر ، مانند نابينا ، بنابر قول مشهور ، روزه‌اش صحيح است و قضا واجب نيست . 41 5 . كسى كه با اعتماد بر اخبار ديگرى بر عدم طلوع فجر ، مرتكب مفطرى شود و سپس معلوم گردد كه فجر طلوع كرده بوده است . 42 6 . ارتكاب مفطر در فرضى كه كسى او را از طلوع فجر مطلع ساخته ، ليكن وى به جهت عدم اعتماد به خبر او ، آن را ناديده گرفته است و سپس درستى خبر معلوم شود . 43 7 . افطار روزه به تقليد از كسى كه از داخل شدن شب خبر داده و سپس نادرست بودن آن معلوم شده است . برخى در فرض عدم جواز تقليد ، كفّاره را نيز ثابت دانسته‌اند . 44 8 . بنابر قول برخى ، افطار بر اثر تاريكى هوا كه - بدون وجود علّتى همچون ابر در آسمان - منشأ جزم به دخول شب گشته و سپس خلاف آن ثابت شده است . 45 9 . داخل كردن آب در دهان به قصد خنك شدن ، ليكن به طور اتفاقى وارد حلق گردد . همچنين است به تصريح گروهى داخل كردن آب در دهان به قصد سرگرمى - و نه خنكى - و سپس فرورفتن اتفاقى آن در حلق . 46 10 . استفراغ كردن از روى عمد بنابر قول مشهور . 47 11 . اماله كردن با مايعات بنابر قول برخى . 48 12 . بقابر جنابت از روى عمد به قول بعضى . 49 13 . ارتماس ( - - - ) ارتماس ) بنابر قول برخى . 50 14 . رساندن غبار به حلق به قول بعضى . 51 15 . به قول برخى ، انزال منى به سبب ملاعبه يا ملامسه ؛ بدون آنكه قصد انزال داشته باشد و عادت وى نيز در چنين مواقعى انزال نباشد . 52 آداب : امور زير بر روزه دار مكروه است : لمس كردن ، بوسيدن و ملاعبه با همسر ؛ سرمه كشيدن با چيزى كه مزه يا