خليّه
خَليّه : زن بى شوهر .
عنوان يادشده به مناسبت در باب طلاق به كار رفته است .
طلاق تنها با لفظ صريح « أنْتِ طالِق » واقع مىشود ؛ از اين رو ، نزد شيعهء امامى ، به كار بردن لفظى كه كنايه از طلاق باشد - نه صريح در آن - مانند « أنْتِ خَليَّة » كفايت نمىكند و طلاق با آن محقق نمىشود « 1 » ( - - ) طلاق ) .
خمار
خِمار : روسرى ، مقنعه .
عنوان ياد شده به صورت جمع ( خُمُر ) در قرآن كريم « 1 » و به تبع در كلمات فقها در باب طهارت و صلات آمده است .
به تصريح قرآن كريم ، بر زنان مؤمن واجب است زينت خود را - جز آنچه از آن آشكار است - از نامحرم بپوشانند و روسريشان را به گونهاى بر گريبانشان بيندازند كه گردن و سينهء آنان را بپوشاند . « 2 »
طبق آنچه در تفاسير آمده ، زنان مسلمان قبل از نزول آيه ، قسمت اضافى روسرى را به پشت سر مىانداختند ، در نتيجه گردن و قسمت بالاى سينهء آنان پيدا بود . با نزول آيهء شريفهء ياد شده ، موظف شدند اين قسمت را نيز بپوشانند . « 3 » فقها به اين آيه بر وجوب حجاب براى زن استدلال كردهاند . « 4 »
بنابر تصريح برخى ، حداقل پوشش در نماز براى زن ، درع ( لباسى كه از گردن تا پا را مىپوشاند ) و خمار است . هرچند خصوصيتى براى لباسهاى ياد شده نيست . « 5 »
مستحب است زن هنگام نماز سه جامه بر تن داشته باشد : خمار ، درع ، و چادر . « 6 »
از جمله قطعات مستحب كفن زن ، خمار است . « 7 »
( - - ) پوشش ) ( - - ) روسرى )
خُماهَن
- - ) حديد چينى
هامش
( 1 ) المبسوط 5 / 25 - 26 ؛ المهذّب 2 / 276 .
1 و 2 نور / 31 .
( 3 ) زبدة البيان / 687 .
( 4 ) احكام النساء / 56 .
( 5 ) المقنعة / 153 ؛ الكافى فى الفقه / 139 ؛ جواهر الكلام 8 / 162 - 163 .
( 6 ) الحدائق الناضرة 7 / 22 ؛ مستند الشيعة 4 / 370 - 371 .
( 7 ) جواهر الكلام 4 / 216 .