حكم : تبرّك جستن به چيزهايى كه از نظر شرع ، از قداست ، عظمت و طهارت برخوردارند جايز ، بلكه راجح و مستحب است .
موارد تبرّك : آنچه بدان تبرّك جسته مىشود يا به جهت قداست ، عظمت و طهارت آن است ، مانند نامهاى خداوند ، پيامبران ، جانشينان ايشان ، قرآن و مؤمنان و يا به جهت انتساب به چيزهاى مقدّس و با عظمت ، مانند جلد و قاب قرآن و مشاهد مشرّفهء معصومان عليهم السّلام .
از ديگر موارد تبرّك در شرع مقدّس برخى زمانها و مكانها هستند . زمانها ، مانند بعضى روزها همچون جمعه ، عيد فطر ، عيد قربان ، عيد غدير ، مبعث و ايّام ولادت معصومان عليهم السّلام و بعضى ماهها نظير رجب ، شعبان و رمضان ، و مكانها ، مانند كعبه ، مسجد ، بويژه مسجد الحرام ، مسجد النّبى صلّى اللّه عليه و آله و بيت المقدس .
احكام تبرّك : فقها در كتابهاى فقهى پارهاى از موارد و مصاديق تبرّك را ذكر كردهاند كه بدان اشاره مىشود .
اسماء الهى : مستحب است بر حيوانى كه به جهت زكات يا جزيه گرفته شده ، داغ نهند و سزاوار است بر وسيلهاى كه براى داغ نهادن به كار مىرود به جهت تبرّك نام خداوند نوشته شود . « 1 »
معصومان عليهم السّلام : تبرّك جستن به نامهاى امامان عليهم السّلام با نوشتن بر كفن و جريدتين « 2 » ( - - ) جريدتين ) و نيز نامگذارى فرزندان به نامهاى آنان و نيز نامهاى انبيا و اوصياى الهى به جهت تبرّك ، مستحب است . « 3 »
تبرّك جستن به مشاهد مشرّفه « 4 » و نيز تربت قبور امامان عليهم السّلام بويژه تربت امام حسين عليه السّلام به تسبيح درست كردن و سجده نمودن بر آن ، نهادن آن در قبر همراه ميّت و ماليدن كفن به آن ، « 5 » همچنين تبرّك جستن به دفن جنازه در مشاهد مشرّفه - هرچند با انتقال ميّت به آن مكانها - مستحب است . « 6 »
مؤمن : تبرّك جستن به نيم خوردهء مؤمن مستحب است . « 7 »
قرآن : تبرّك جستن به قرآن با نوشتن آن بر كفن « 8 » و نيز مسّ كلمات و حروف آن مستحب است . « 9 »
هامش
( 1 ) . مجمع الفائدة 4 / 227 - 228
( 2 ) . جواهر الكلام 4 / 225 ؛ العروة الوثقى 1 / 417
( 3 ) . جواهر الكلام 4 / 254
( 4 ) . وسائل الشيعة 14 / 561
( 5 ) . العروة الوثقى 1 / 411
( 6 ) . البيان / 81
( 7 ) . مستمسك العروة 1 / 271
( 8 ) . جواهر الكلام 4 / 227
( 9 ) . العروة الوثقى 1 / 195