تبريك
تبريك : دعا كردن به بركت و مبارك باد گفتن .
از آن به مناسبت در بابهاى تجارت ، نكاح ، شفعه و لعان سخن رفته است .
تجارت : كالايى كه انسان مىخرد مستحب است از خداوند متعال بخواهد آن را بر وى مبارك گرداند . « 1 »
نكاح : تبريك گفتن به كسى كه ازدواج كرده « 2 » يا داراى فرزند شده مستحب است . « 3 »
شفعه : در اينكه دارندهء حقّ شفعه ( شفيع ) اگر به خريدار يا فروشنده تبريك بگويد ، حقّ او ساقط مىشود يا نه ، اختلاف است « 4 » ( - - ) شفعه ) .
لعان : هرگاه پدرى در پاسخ به كسى كه ولادت فرزند او را تبريك گفته ، كلماتى بگويد كه متضمّن اقرار به انتساب نوزاد به او باشد - مانند « آمين » يا « خداوند دعايت را مستجاب كند » - نمىتواند به سبب لعان بچه را از خود نفى نمايد ؛ ليكن اگر گفتار وى دلالت بر اقرار نكند - مانند آنكه بگويد « خداوند به تو خير دهد » - مىتواند با لعان بچه را از خود نفى كند « 5 » ( - - ) لعان ) .
تبسّم
- - ) خنده
تبطين لحيه
تبطين لحيه : رساندن آب به درون محاسن در وضو / ستردن موهاى زير چانه و گلو . « 1 »
از آن به هر دو معنا در باب طهارت سخن رفته است .
معناى نخست : شستن ظاهر محاسن در وضو كافى است و رساندن آب به درون موها لازم نيست « 2 » ( - - ) تخليل ) .
معناى دوم : كوتاه كردن موهاى صورت و گرد كردن آنها و نيز گرفتن مقدارى از موهاى گونه و چيدن موهاى زير چانه و گلو ( تبطين لحيه ) مستحب است . « 3 »
تبعّض صفقه - خيار تبعّض صفقه
هامش
( 1 ) . كتاب السرائر 2 / 233
( 2 ) . المبسوط 4 / 195
( 3 ) . الجامع للشرائع / 458
( 4 ) . النهاية / 424 ؛ قواعد الاحكام 2 / 257 ؛ مسالك الافهام 12 / 362
( 5 ) . جواهر الكلام 34 / 20 .
1 . النهاية ( ابن اثير ) و لسان العرب / واژهء « بطن » ؛ مرآة العقول 22 / 382
2 . جواهر الكلام 2 / 154 ؛ كتاب الطهارة ( شيخ انصارى ) 2 / 178
3 . كشف الغطاء 2 / 418 ؛ وسائل الشيعة 2 / 110 .