مصرف نادرست است . از آن در باب صلات ، حجر و غير آن ياد شده است .
حكم : تبذير - كه در قرآن از آن نهى شده و تبذيركننده از برادران شيطان به شمار رفته « 1 » - حرام و از گناهان كبيره ( - - ) گناه كبيره ) است . « 2 »
آثار : از جمله آثار تبذير ، حجر ( - - ) حجر ) است ؛ بدين معنا كه تبذيركننده از نظر شرع ، سفيه و به حكم حاكم از تصرّف در اموالش ممنوع مىگردد « 3 » ( - - ) سفاهت ) . از ديگر آثار تبذير - در پارهاى موارد - ضمان است كه در عنوان اسراف به آن اشاره شده است .
تبر
- - ) طلا
تبرّج
تبرّج : خودنمايى و جلوهگرى كردن .
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت ، صلات ، نكاح و شهادات ياد شده است .
در قرآن كريم به موضوع تبرّج اشاره و از خصلتهاى زنان عصر جاهلى دانسته شده است « 1 » كه با آرايش و لباسهاى زينتى در مجامع عمومى ظاهر شده و خود را به مردان نشان مىدادند . « 2 » در حديث نبوى ، تبرّج ، نكوهيده و از صفات رذيلهء زنان دانسته شده است . « 3 »
پوشاندن زينتها و زيباييها - اعم از زيورآلات ، لباس يا زيباييهاى بدن - بجز وجه و كفّين در برابر اجنبى براى زن ، واجب و تبرّج وى براى نامحرم بجز كودك و ديوانه « 4 » حرام است « 5 » ( - - ) پوشش ) .
بر پدر و شوهر واجب است دختر و همسر خود را از تبرّج حفظ كنند . « 6 » از جمله شرايط پذيرش شهادت زن ، عدم تبرّج او است . « 7 »
زن كهنسال كه اميدى به ازدواج وى نمىرود مىتواند بدون چادر يا پوششى كه لباسهاى زينتى وى را بپوشاند براى رفع نيازهاى خويش از منزل بيرون رود به شرطى كه به انگيزهء تبرّج و خودنمايى نباشد . « 8 »
تبرّج زن براى شوهر ، مستحب و از صفات پسنديدهء وى به شمار آمده است . « 9 »
هامش
( 1 ) . اسراء / 26 - 27
( 2 ) . جواهر الكلام 13 / 310
( 3 ) . 26 / 52 .
1 . احزاب / 33
2 . مجمع البحرين / واژهء « برج »
3 . العروة الوثقى 2 / 799
4 . تحرير الاحكام 3 / 400 - 401
5 . احزاب / 33 ؛ نور / 60
6 . صراط النجاة 3 / 453
7 . كتاب السرائر 2 / 120 ؛ الجامع للشرائع / 538
8 . نور / 60 ؛ جواهر الكلام 29 / 85 ؛ منهاج الصالحين ( سيستانى ) 3 / 13
9 . العروة الوثقى 2 / 799 .