مشهور و شرايط متعاقدين همچون بالغ و عاقل بودن ، در عقد نكاح نيز از آن جهت كه عقد است ، معتبر مىباشد . « 24 » مطابقت لفظى ميان ايجاب و قبول شرط نيست .
از اين رو ، ايجاب با لفظ « زوّجتك » و قبول با لفظ « قبلت النّكاح » ، صحيح است . « 25 »
در صورت ناتوانى از عربى خواندن ، مىتوان صيغه را به زبانهاى ديگر نيز خواند ؛ هر چند - در صورت امكان - برخى احتياط را در وكيل گرفتن دانستهاند . در صورت ناتوانى از سخن گفتن ، اشارهء فهمانندهء مقصود ، كافى است . « 26 » حضور دو شاهد در عقد ازدواج شرط نيست . « 27 »
همچنين مهر ، شرط صحّت ازدواج دائم نيست . از اين رو ، عقد بدون ذكر مهر صحيح است « 28 » ( - - ) مهر ) .
2 . عاقد : بلوغ و عقل در اجرا كنندهء صيغه عقد شرط است . بنابراين ، عقد غير بالغ خواهد براى خود يا ديگرى ، و نيز عقد ديوانه صحيح نيست . « 29 »
3 . زوجين : زوجين در عقد ازدواج بايد با اشاره يا بردن نام يا صفت ، معلوم و معيّن باشند . « 30 »
همتايى ( كفو ) : زوجين در عقد ازدواج بايد به لحاظ دينى همتاى يكديگر باشند ؛ به اين معنا كه اگر زن مسلمان است ، شوهر نيز مسلمان باشد .
در اين كه توانايى پرداخت نفقه ( - - ) نفقه ) نيز در همتا بودن مرد شرط است يا نه ، اختلاف است . بيشتر فقيهان آن را شرط نمىدانند . همچنين در اين كه بر ولىّ دختر پذيرفتن خواستگار مؤمنى كه بر پرداخت نفقه توانا است ، واجب است يا خير اختلاف مىباشد . « 31 »
شرط كردن در عقد نكاح : اگر چيز خلاف شرع در عقد ازدواج شرط شود و با مقتضاى عقد منافات نداشته باشد ، براى مثال زن شرط كند كه مرد ازدواج مجدد نكند شرط باطل ، امّا عقد و مهر صحيح است . نيز اگر شرط شود كه مهر در مدّت معيّنى پرداخت شود و گرنه عقد باطل باشد ، تنها ، شرط باطل است . « 32 »
اگر ازاله نكردن بكارت شرط شود ، در لزوم و صحّت اين شرط اختلاف است . « 33 »
اگر خيار فسخ عقد در عقد ازدواج شرط شود به اين معنا كه شرط كننده
هامش
( 24 ) 135 و الحدائق الناضرة 23 / 159 و 167 .
( 25 ) جواهر الكلام 29 / 139 .
( 26 ) 141 و العروة الوثقى 2 / 851 - 852 .
( 27 ) جواهر الكلام 29 / 146 .
( 28 ) 31 - 30 / 49 .
( 29 ) 29 / 143 .
( 30 ) 157 .
( 31 ) 30 / 109 .
( 32 ) 31 / 95 - 98 .
( 33 ) 98 - 100 .