بلكه اگر دقيقتر نظر كنيم ، همان معنايى كه براى شهادت ملائكه ذكر شد ، براى « اولوا العلم » نيز ثابت مىشود ، اگر فراتر نباشد ؛ چون انبيا و اوصيا نيز مأموران خداوند متعال هستند كه « لا يفعلون إلّابما يؤمرون » . اين مطلب پيشتر بيان شد و با تفصيل بيشترى و از كتابهاى اهل تسنّن نيز حديث نقل خواهيم كرد كه ائمّه هم مثل انبيا و فرشتگان « لا يفعلون الّا بما يؤمرون » .
بنابراين ائمّه ، انبيا و اوصيا مأموران خداوند متعال هستند . افعالشان حاكى و مظهر ارادهء خداوند متعال خواهد بود و ارادهء خدا عين حكمت ، حقانيّت و عدالت است . آنان كارى بر خلاف ارادهء خداوند متعال انجام نمىدهند . از اين رو تصوّر نگارنده اين است - واللَّه العالم - كه عدم تكرار كلمهء شهادت بين « ملائكه » و « اولوا العلم » اشاره به همين جهت است كه سنخ شهادت « اولوا العلم » - بنابراين كه انبيا و اوصيا باشند - از سنخ شهادت ملائكه است .
ولى اگر از روايات چشم پوشيم و « اولوا العلم » را به معناى انبيا و اوصيا ندانيم ، مطلق اهل علم در هر رشتهاى به خصوص رشتههاى علمى در زمينهء خدا و خداشناسى منظور خواهد بود و ناگزير هر علمى به اندازهء خودش مثبت است و هر عالمى در هر علمى از علوم به قدر طاقت و قدرتش درباره وجود خداوند متعال و وحدانيّت او اقامهء دليل مىتواند كند و اين معنا را بيان نمايد . در اين صورت ، حرف « من » بيانيّه خواهد بود كه « اولوا العلم » بيان از خلق باشد .
مطلب ديگر اين كه چرا شهادت ملائكه در آيهء شريفه و عبارت زيارت جامعه بر شهادت « اولوا العلم » مقدّم شده است ؟
اگر توانستيم از روايات و غير روايات وجه پذيرفتنى كه بيان كننده اين نكته باشد بيابيم ، چه بهتر و گرنه سكوت مىكنيم ؛ چرا كه بنا نيست مطلبى را از خود بگوييم - و نعوذ باللَّه - فهم خودمان را به قرآن مجيد و كلمات معصومين تحكيم كنيم .
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — صفحة 453
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٤٥٣