شده است كه آن حضرت فرمودند :
اين مقامى كه امير مؤمنان عنداللَّه پيدا كردند و كرامتى كه عنداللَّه داشتند ، به بركت عبوديت بوده است .
3 . اين كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله خدا نيست ؛ چون همان طورى كه در مورد ائمّه عليهم السلام كسانى پيدا شدند و غلوّ كردند ، در مورد شخص پيامبر اكرم نيز كسانى بودند كه آن حضرت را خدا مىدانستند .
اين مطلب نيز در روايات آمده است .
بنابراين ، پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله بندهء خداوند متعال است ، نه اين كه خدا نيست ؛ بلكه شريك خدا هم نيست . فرزند خدا و متّحد با خدا هم نيست و هيچ حلولى در اين جا صورت نگرفته است ؛ بلكه عبد خدا هستند .
محور دوم . حضرت محمّد صلى اللَّه عليه وآله عبد و بندهء منتجب خداوند است .
واژهء « منتجب » يعنى مختار ، ممتاز و جدا شده . وقتى كسى مختار و منتجب و از بين ديگران انتخاب مىشود كه خصايص و ويژگىهايى داشته باشد . ممتاز شدن نزد خدا خصايص و ويژگىهايى را لازم دارد ؛ خصايصى كه از نظر خداوند متعال خصايص باشد و در ادامه ، جدا شدن ، انتخاب و اختيار خدا را در پى داشته باشد . پيامبر اكرم داراى خصايصى بودند كه آن خصوصيّات از نظر خداوند باعث شد كه آن حضرت منتجب و منتخب عنداللَّه شدند .
محور سوم . رسالت و رسول بودن پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله با صفت « المرتضى » موصوف شد ؛ يعنى آن حضرت رسول خداوند متعال است و مورد رضايت و پسند خداوند هستند . شايد اين عبارت به اين آيه مباركه اشاره باشد كه مىفرمايد :
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — صفحة 456
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٤٥٦