متعال است ؛ يعنى هيچ علمى از هيچ كسى قاهر و غالب نمىشود كه بتواند به ذات خداوند متعال برسد .
در مورد واژه « الحكيم » نوشتهاند : « الموجد للأشياء على غاية الإحكام » . « 1 »
وَاشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ الْمُنْتَجَبُ وَرَسولُهُ الْمُرْتَضى ارْسَلَهُ بِالْهُدى
وَدينِ الْحَقّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلّهِ وَلَوْكَرِهَ الْمُشْرِكونَ .
شهادت دوم
و گواهى مىدهم كه حضرت محمّد صلى اللَّه عليه وآله بندهء برگزيده و رسول پسنديدهء اوست كه او را با هدايت و دين حق فرستاد تا بر همهء دينها چيره گرداند ، گرچه بر شرك ورزان ناگوار باشد .
پيامبر بندهء خداست
اين فراز را از چند محور مىتوان بررسى كرد :
محور يكم . پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله بندهء خداوند متعال هستند . به نظر مىرسد كه شايد تقديم عبوديت بر رسالت اشاره به چند مطلب باشد :
1 . اين كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله هر چه از مقامات ، كمالات و ملكات دارند ، از مولاى خود خداوند متعال است و چيزى از خود ندارند .
2 . اين كه ابتداى رسيدن به هر مقام و منزلتى در پيشگاه خداوند متعال عبوديت است و اين حقيقتى است كه از روايات استفاده مىشود و ما در مباحث پيشين برخى از آن روايات را ذكر كرديم ؛ از جمله روايتى بود كه از حضرت امام رضا عليه السلام نقل
هامش
( 1 ) . ر . ك : تاج العروس : 16 / 161 ، در اين منبع در معناى حكمت چنين آمده است : « فالحكمة من اللَّه : معرفة الأشياء وإيجادها على غاية الإحكام » .