بزرگواران از عالم خفا بيرون آوردهاند و در واقع مظهر اين حكم شدهاند كه نه در كتاب بوده و نه در سنّت .
بنابراين ، معلوم مىشود كه امام معصوم عليه السلام چنين مقامى دارد كه حكمى را بياورد كه نه در كتاب باشد و نه در سنّت . اين حكم از ناحيهء امام عليه السلام به ما مىرسد و البتّه حكم شرعى و الهى است .
شكّى نيست كه شارع مقدّس در درجهء نخست خداوند متعال است . قرآن كريم مىفرمايد :
« لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهاجًا » ؛ « 1 »
ما براى هركدام از شما آيين و راه روشنى قرار داديم .
پس بدون ترديد شارع مقدس خداوند سبحان است . چگونه مىشود كه برخى از احكام از ناحيهء امام عليه السلام به ما رسيده است در كتاب و سنّت نباشد و حال آن كه قرآن مجيد مىفرمايد :
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي وَرَضيتُ لَكُمُ اْلإِسْلامَ دينًا » ؛ « 2 »
امروز دين شما را برايتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دين براى شما پذيرفتم .
پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله نيز در غدير خم و پيش از آن ، اين موضوع را بيان فرمودند . آن حضرت در خطبه غدير فرمود :
يا أيّها الناس ! واللَّه ما من شيء يقرّبكم من الجنّة ويباعدكم عن النار إلّاوقد أمرتكم به ، و ما من شيء يقرّبكم من النار ويباعدكم من الجنّة إلّاوقد نهيتكم عنه ؛ « 3 »
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ( 5 ) : آيهء 48 .
( 2 ) . همان : آيهء 3 .
( 3 ) . الكافى : 2 / 74 ، حديث 2 ، وسائل الشيعه : 17 / 45 ، حديث 21939 ، بحار الانوار : 67 / 96 ، حديث 3 .