أسمائهم وضرب لهم الأمثال في كتابه في أبغض الأسماء إليه وإلى عباده المتّقين ؛ « 1 »
به راستى كه خداوند ما را آفريد و آفرينش ما را گرامى داشت و ما را برترى داد و امين ، حافظ و خزانه داران آن چه در آسمانها و زمين است قرار داد و براى ما ضد و دشمن قرار داد . ما را در كتاب خود به بهترين و محبوبترين نامها در نزد خود نام برد و با بهترين كنايهها به نامهاى ما در كتابش اشاره نمود و اضداد و دشمنان ما را در كتاب خود نام برد و با كنايه به نام آنان به بدترين نامها اشاره كرد و براى آنان در قرآن با مبغوضترين اسامى در نزد خود و بندگان پرهيزكارش مَثَل زد .
آن حضرت در روايتى ديگر مىفرمايد :
نحن أصل كلّ خير ، و من فروعنا كلّ بر ، و من البرّ التوحيد والصلاة والصيام وكظم الغيظ والعفو عن المسيء ورحمة الفقير وتعاهد الجار والإقرار بالفضل لأهله ؛ وعدوّنا أصل كلّ شر ، و من فروعهم كلّ قبيح وفاحشة . . . ؛ « 2 »
ما اصل و ريشه هر خير و نيكى هستيم و هر نيكى از ما منشعب مىشود . توحيد ، نماز ، روزه ، فرو بردن خشم ، بخشش از گناهكار ، مهرورزى به فقير و نادار ، رفتار خوب با همسايه و اعتراف به فضيلت اهل فضل از موارد نيكى است و دشمن ما اصل و ريشه هر شرّ و بدى است و هر عمل قبيح و زشت و فساد فحشاء . . . از آنان منشعب مىشود .
والمستقرين فى أمر الله
استواران در امر خدا
و ( سلام بر ) استواران در امر خدا .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار : 24 / 302 ، حديث 14 ، تفسير كنز الدقائق : 1 / 612 .
( 2 ) . همان : 24 / 302 ، حديث 14 .