1 . ايمان ثابت كه در قرآن مجيد آمده است :
« يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَفي الآخِرَةِ » ؛ « 1 »
خداوند كسانى را كه به سبب گفتار و اعتقاد راستين ايمان آوردهاند در زندگى دنيا و جهان آخرت ثابت قدم مىدارد .
2 . ايمان غير ثابت كه در روايات از آن به « مستودع » - وديعه گذاشته شده - تعبير شده است . در روايتى فرمودند : « كسانى هستند كه صبح مىكنند در حالى كه مؤمن هستند و در شب هنگام از ايمان خارج مىشوند » . « 2 » از طرفى قرار گرفتن نيز دوگونه است :
1 . استقرار جسمى : اين نوع قرار گرفتن در رابطه با حركت بدن است ، مانند اين كه انسان از جايى حركت مىكند و به وطن و جايگاه خود مىرسد و در آن جا آرام و قرار مىگيرد و ديگر حركت تمام مىشود .
2 . استقرار روحى : در اين نوع قرار گرفتن ، فكر انسان ، روح انسان در برابر فردى يا چيزى يا حادثهاى آرام مىگيرد ، نه عَوَض مىشود و نه تغيير مىيابد .
معناى « امر اللَّه »
براى واژهء « امر » در كتب لغت و غير لغت معانى متعدّدى ذكر شده ، مثلًا در كتاب كفاية الاصول در آغاز بحث اوامر به آنها اشاره شده است . آن چه در اين جا مىتوان گفت يكى از دو معناست :
1 . امر ، همان معنايى كه مقابل « نهى » است ؛
2 . اراده .
هامش
( 1 ) . همان : آيهء 27 .
( 2 ) . ر . ك : الغيبة ، نعمانى : 214 ، مسند احمد بن حنبل : 3 / 453 ، صحيح مسلم : 1 / 76 .