برداشتن چيز سبك استعمال لفظ « حمل » درست نيست مگر عنايتى در كار باشد ، خلاصه مىتوان ادّعا كرد كه واژهء « حمل » به طور حقيقت فقط در مواردى كه ثقل وجود دارد به كار مىرود .
از طرفى ثقل و سنگينى بر دو قسم است :
1 . ظاهر محسوس ؛
2 . غير محسوس معقول .
اگر انسان بارى برمىدارد ، مىگويند كه فلان شىء را حمل كرد . اگر خانمى باردار شود مىگويند : حامله است . اگر حيوان بارى را از جايى به جايى حمل كند ، كه قرآن مىفرمايد :
« وَتَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ » ؛ « 1 »
و آنها بارهاى سنگين شما را به شهرى حمل مىكنند .
اگر كشتى انسان را حمل كند ، كه قرآن مىفرمايد :
« وَحَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَدُسُرٍ » ؛ « 2 »
و او را بر كشتى ساخته شده از الواح و ميخها حمل كرديم .
و آن گاه كه درختى پر از ميوه باشد ، مىگويند : اين درخت بار دارد . اما اگر فقط يك عدد سيب بدهد ، بعيد است كه بگويند بار برداشته است . وقتى ابر از باران پر باشد تا زمين را سيراب كند ، مىگويند : بار دارد ، نه ابرى كه چهار قطره باران داشته باشد .
اينها مواردى از حمل است كه هم محسوس است و هم ثقل دارد .
خداوند متعال ائمّه اطهار عليهم السلام را حاملان كتاب خودش در آيهء مباركه « بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ في صُدُورِ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ » قرار داده
هامش
( 1 ) . سورهء نحل ( 16 ) : آيهء 7 .
( 2 ) . سورهء قمر ( 54 ) : آيهء 13 .