منظور از كتاب خدا
به نظر مىرسد كه « كتاب اللَّه » وسيعتر از « قرآن مجيد » است . ائمّه عليهم السلام حاملان كتاب اللَّه هستند كه شامل كتابهاى پيامبران پيشين مىباشد كه خداوند متعال مىفرمايد :
« لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ » ؛ « 1 »
ما رسولان خود را با برهانها و دليلهاى روشن فرو فرستاديم و به همراه آنان كتاب و ميزان نازل كرديم .
و در قرآن كريم از كتابهاى آسمانى گذشته به « صحف » نيز تعبير شده است ، آن جا كه مىفرمايد :
« إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ اْلأُولى * صُحُفِ إِبْراهيمَ وَمُوسى » ؛ « 2 »
اين دستورات در كتابهاى آسمانى پيشين آمده است ؛ در كتاب ابراهيم و موسى .
ائمه عليهم السلام حاملان علمى و معنوى همه اين كتابها و صحف هستند .
و نيز آنان حاملان آن چه به رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله غير از قرآن نازل شده مىباشند ، كه حضرت رسول فرمودند :
إنّ اللَّه تعالى آتاني القرآن وآتاني من الحكمة مثل القرآن ؛ « 3 »
به راستى كه خداوند متعال براى من قرآن را فرو فرستاد و از حكمت به سان قرآن عطا فرمود .
بلكه مىشود « كتاب اللَّه » را اين جا به معناى « كتاب تكوين » اخذ كرد ؛
اما قدر متيقّن قرآن مجيد است كه ائمه عليهم السلام حقيقت و واقع قرآن را دارا
هامش
( 1 ) . سوره حديد ( 57 ) : آيهء 25 .
( 2 ) . سورهء اعلى ( 87 ) : آيهء 18 و 19 .
( 3 ) . مجمع البيان : 2 / 194 ، تفسير الصافى : 1 / 299 ، تفسير نور الثقلين : 1 / 287 ، حديث 1137 .