تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤
از ساير پيامبران على نبينا وآله وعليهم السلام است ، پس لازم مىآيد كه على عليه السلام نيز از ساير پيامبران افضل باشد و اين وجه استدلال او به ظاهر اين آيه است . حمصى سپس مىگويد : حديثى كه نزد موافق و مخالف مقبول است ، استدلال به اين آيه را تأييد مىكند و آن سخن رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم است كه فرمود : « هركس مىخواهد علم آدم ، طاعت نوح ، خلّت ابراهيم ، هيبت موسى و همدمى عيسى را ببيند ، پس در على بن ابى طالب بنگرد » . پس اين حديث دلالت دارد بر اين كه آن‌چه در يكايك انبياء وجود دارد ، در على عليه السلام جمع شده است و اين خود دلالت دارد بر اين‌كه على عليه السلام از همهء پيامبران - جز محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - افضل است . و اما ساير شيعيان - از گذشته تا به امروز - به اين آيه استدلال كرده‌اند كه از سويى على مثل نفس پيامبر است - مگر آن‌كه دليل تخصيص بخورد - و از سويى ديگر نفس پيامبر از صحابه بافضيلت‌تر است ، پس لازم مىآيد كه نفس على عليه السلام نيز از ساير صحابه افضل باشد . اين تقرير كلام شيعه است . جواب : چنان‌چه در ميان مسلمانان بر افضليت محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم از ساير انبياء اجماع وجود دارد ، همين طور - قبل از پيدا شدن اين مرد - در ميان مسلمانان اجماع بوده است كه نبى بر غير نبى برترى دارد . از طرفى نيز همه بر پيامبر نبودن على عليه السلام اجماع دارند ، در نتيجه يقين حاصل مىشود بر اين‌كه از سويى چنان‌كه برترى نبوت درباره محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم تخصيص خورده است ، همانطور در حق ساير انبياء على نبينا وآله وعليهم السلام نيز تخصيص مىخورد .